Злато, недвижности или акции: како да се вложи кога пазарите паѓаат

Големиот пад на цените на акциите на светските берзи може да биде можност за инвеститорите кои располагаат со слободни средства, оценува брокерот Бранислав Јоргиќ. Според него, оние што имаат десетици илјади евра за инвестирање можат да го искористат моменталниот пад, но притоа треба внимателно да го распределат ризикот.

Јоргиќ, чија оценка ја пренесуваат медиумите, посочил дека изборот на инвестиција зависи и од периодот во кој средствата нема да им бидат потребни на сопствениците. Тој советува парите да не се вложуваат само во берзански производи, туку дел да се насочат и кон злато или недвижности. На тој начин, според него, ризикот се распоредува на повеќе видови имоти наместо целиот влог да зависи од еден пазар.

Кога станува збор за акциите, Јоргиќ објаснува дека ризикот може да се намали со вложување во повеќе компании или со купување берзански индекси, наместо со инвестирање во само една компанија. Ваквиот пристап, според него, значи дека загубата кај една фирма не мора да значи загуба на целиот вложен капитал, туку се распределува низ поширок избор на хартии од вредност.

Објаснувајќи го падот на Волстрит по изборите за американскиот Конгрес, Јоргиќ рече дека првичниот раст на акциите бил поттикнат од очекувањата за смирување на конфликтот на Блискиот Исток, што би можело да доведе до пониски цени на нафтата, помали производствени трошоци и повисоки профити за компаниите. Сепак, очекувањата дека демократите би можеле да воведат регулатива за вештачката интелигенција предизвикале нова процена на вредноста на технолошките компании. Високите трошоци за развој и неизвесноста околу можностите за заработка од вложувањата дополнително придонеле за падот на нивните акции.

Во четвртокот берзанските индекси забележале пад од три до пет проценти, што Јоргиќ го оцени како значително намалување за американскиот пазар. Падот се почувствувал и на Далечниот Исток, но не и на европските берзи. Според него, дел од капиталот бил повлечен од технолошките компании и пренасочен кон државни обврзници, додека друг дел останал надвор од пазарот.

Токму ваквата состојба, во која дел од инвеститорите ги повлекуваат средствата, а дел чекаат настрана, ја отвора дилемата каде е најдобро да се вложува во време на криза. Јоргиќ не дава единствен одговор, туку укажува дека одлуката зависи од тоа колку долго сопственикот може да ги остави парите вложени и колку ризик е подготвен да поднесе. За оние што имаат десетици илјади евра и не им се потребни во краток рок, комбинацијата од акции, злато и недвижности се наметнува како поумерена стратегија отколку обложување на еден пазар.

Според изнесеното, златото и недвижностите играат улога на стабилизатори во портфолиото, додека акциите, особено кога се купени преку индекси или преку повеќе компании, носат можност за поголем принос но и за поголем пад. Затоа распределбата на средствата, а не изборот на еден единствен инструмент, се покажува како клучна одлука за секој што сака да го заштити капиталот во нестабилни времиња.