Златниот бум: како светот повторно се заљуби во путерот

Во време кога температурите во Париз достигнуваа 41 степен, Ерван Лео го отвори „Le Butter“ — првата продавница во француската метропола посветена исклучиво на продажба на путер. Иако сопственикот стравуваше дека поради жештините и шумските пожари никој нема да се појави, реалноста покажа сосема поинаква слика. Денес, пред оваа продавница во осмиот арондисман, познат како „златен триаголник“, се создаваат редици, поради што Лео мораше да постави клупа и подвижна бариера за управување со посетителите.

Внатрешноста на продавницата, сместена помеѓу винска продавница и кафе познато по сцената од филмот „Почеток“ на Кристофер Нолан, нуди вистински спектакл за љубителите на оваа намирница. Два двојни фрижимери чуваат 50 различни видови путер на прецизна температура од 3 степени, додека полиците се полни со производи како ножеви, капи и торби. Туристите од Бразил и Кореја можат да дегустираат путер со див лук, малина или чоколадо, послужен на дрвени лажички. „Го нарекувам Le Butter продавница за сладолед, но за путер“, вели Лео со смеа.

Овој тренд не е ограничен само на Париз. Во Лондон, клубот „Pembroke“ во Белгравија објави оглас за сомелиер за путер, барајќи некој кој ќе може да го „курира изборот на путер и да помогне во обуката на персоналот користејќи ја сребрената количка за путер“. На интернет платформите, љубителите разменуваат совети за тоа како најдобро да го транспортираат путерот со авион — замрзнат, вакуумски спакуван или во кеси со затворач. Во „La Grande Épicerie de Paris“, познатиот „ѕид на путер“ нуди 150 видови, меѓу кои најпопуларни се Le Beurre Bordier и Beillevaire, благодарение на високата содржина на млечна маст и кравите што се хранат со трева.

Путерот веќе не е само намирница, туку и материјал за уметност и модни настани. За време на париската модна недела, социјалните мрежи се преплавени со слики од путер на маси за настани, често послужен како сирење по вечера, на даски со крекери. Американско-египетската уметница Лаила Гохар го третира путерот како мермер, вајарeјќи фрагмент од Микеланџеловиот „Давид“, додека уметницата Имоген Квок изгради конус висок една стапка од изматкан путер и собрани билки.

За некои, стравот од недостиг го претвори путерот во предмет на колекционерство. Јужноафриканската новинарка Сафија Пател, која живее во Истанбул, се опишува себеси како „собирач на путер“ и истиот го категоризира на путер за готвење, путер за јадење и „орнаментален“ путер кој е премногу скапоцен за да се изеде.