Величествената ера на Манчестер Сити под сенка на сомнеж за финансиско погрешно прикажување

Во анкетите што ги рангираат најголемите моменти во Премиер лигата, фудбалските навивачи редовно на првото место го ставаат голот на Серхио Агуеро за Манчестер Сити во 2012 година. Постигнат во судиското продолжение на последниот ден од сезоната, ударот на Агуеро против Квинс Парк Ренџерс му ја донесе на Сити првата шампионска титула во лигата по 1960-тите. Со тоа што го турна историскиот ривал Манчестер Јунајтед на второто место, тој гол означи и нова ера во која клубот го замени Јунајтед како доминантна сила во англискиот фудбал. Извикот „Агуерооооо!“ на коментаторот Мартин Тајлер влезе во фудбалската фолклорна ризница.

Но, на крајот од сите тие „о“ сега можеби ќе биде потребна ѕвездичка. Извештаите дека независен панел го прогласил Манчестер Сити за виновен за кршење на правилата на Премиер лигата помеѓу 2009 и 2023 година фрлаат темна сенка врз тој ден, но и врз многу друго. Во тој период клубот освои седум титули во Премиер лигата, шест Лига купови, три ФА купови и Лигата на шампионите на УЕФА, сето тоа под сопственост на шеикот Мансур бин Зајед Ал Нахјан, член на владејачкото семејство на Абу Даби. Неизбежната импликација од очигледната одлука е дека тие трофеи биле освоени на нечесен начин.

Пресудата за вина по повеќе од сто одделни обвиненија против Сити сè уште не е официјално потврдена. Може да се претпостави дека клубот, кој постојано негираше неправилности, ќе поднесе жалба. Но ривалите веќе земаат совети за барања за компензација, а Премиер лигата, која ја започна истрагата во 2018 година по откритијата на whistleblower-и, мора да размисли колку строга сака да биде кон најуспешниот англиски фудбалски клуб во современата ера. Ако пресудата биде потврдена, казната треба да биде примерна и строга, со оглед на заканата за интегритетот и кредибилитетот на најпопуларната домашна фудбалска лига во светот.

Во суштина, шеикот Мансур и неговиот одбор се обвинети дека незаконски го финансирале подемот на машкиот тим на Сити од просечен клуб во Премиер лигата до повторлив шампион, користејќи надуени спонзорски договори и плаќања надвор од книгите за да го поттикнат тој раст. Агресивниот одговор на клупската хиерархија на преиспитувањето пренесуваше чувство дека таа навидум мислеше оти екстремното богатство и политичката тежина на проектот за мека моќ на Абу Даби можат да донесат некаква неказнивост. Истражителите на Премиер лигата треба да бидат пофалени што истрајаа, а оваа извонредно долга сага сега треба да биде приведена кон што побрз заклучок.

Тешко е да не се почувствува извесна симпатија кон навивачите на Манчестер Сити, соочени со веројатноста дека најголемиот период во историјата на нивниот клуб засекогаш ќе остане извалкан. На теренот, фудбалот на Сити во ерата на Абу Даби на моменти беше со величествен квалитет, предводен од инспирираниот тренер Пеп Гвардиола. Но надвор од теренот, најголемиот финансиски скандал во историјата на англискиот фудбал е потсетник дека обемот на пари што сега се слева на врвот на играта е лош за нејзината спортска душа. Во годините на бум на Премиер лигата, големите фудбалски институции ја загубија својата духовна ориентација додека сомнителни милијардери, презадолжени авантуристи и петродржави се втурнаа за парче од акцијата. Во случајот на Манчестер Сити, преземањето од шеикот Мансур донесе несоница успех и тој момент на Агуеро. Но ако за да се стигне таму беше потребно упорно мамење, тоа беше бесцелна величественост.