Вардар и Пелистер ги затвораат европските страници, Охрид и Алкалоид се подготвуваат за завршницата

Сезоната во македонскиот машки клупски ракомет влегува во „трета брзина“, а европските натпреварувања полека ги затвораат вратите за македонските претставници. Вардар веќе раскрсти со Лигата на шампионите, Пелистер следниот месец ќе се одјави од Европа, додека Охрид и Алкалоид се загреваат за она што следува во самата завршница на поранешниот Челинџ куп. Оваа слика ја нацрта спортскиот новинар Горан Ѓоргоноски во својата колумна, во која се осврнува на актуелните случувања на најбогатата ракометна клупска сцена на Балканот.

Во средата во салата „Јане“ гостуваше бундес-претставник во Лигата на шампионите, натпревар кој според Ѓоргоноски требало да биде најава за најголемото македонско спортско дерби в недела. Според него, тој натпревар требало да биде магнет и шанса за подигање на атмосферата кај скопската публика, но за жал не било така. „Овој Вардар, во вакво натпреварување заслужува (пре)полна сала. Но, по којзнае кој пат, оваа наша публика покажа непочитување кон клубот кој ги достигнал највисоките ракометни врвови на Европа, клуб кој повторно е во самиот врв и клуб кој игра солидна сезона во најквалитетното европско ракометно натпреварување“, оценува тој.

Иако резултатите не се како што некој сака да бидат и математички Вардар „собра“ само три бода, Ѓоргоноски смета дека од играта на повеќето натпревари сите мора да бидат задоволни. Тоа е, како што вели, уште една критика за сите кои се „чукаат во гради“ и се „крстат“ во дресот со црвено-црна боја. „Добро, не баш сите. Стара гарда Комити, како што кажав и минатиот пат, секогаш се тука, а одреден број на луѓе стои позади клубот и во добро и во лошо“, додава тој во колумната.

Текстот го отвора и прашањето за новиот проект на авторот со Виктор од „Само Ракомет“, наречен B&D and Handball Talks, кој стартуваше минатата недела. Ѓоргоноски признава дека многумина го прашувале дали стартот на проектот ќе влијае на неговата прва љубов — пишувањето колумни и коментари. „Искрено, не знам дали интензитетот (кој и не беше Бог знае колку висок!) ќе остане на исто ниво, но пишаниот збор е нешто што е моја насушна потреба и тешко ќе се разделиме така лесно. Не гарантирам, но ќе дадам се од себе“, вели тој. Поткастот технички се реализира на локација во Аеродром, во кафуле по негов вкус, каде што може да се добие супер кафе, добра музика и релаксирана атмосфера. „Ќе се трудиме да бидеме корисни. За ракометот, за спортот воопшто, за децата кои надоаѓаат. Со Господ напред, ќе покаже времето“, порачува авторот.

Колумната потоа се враќа на она што се случуваше и што ги чека следните денови на најбогатата ракометна клупска сцена на Балканот. Во делот насловен „Карактерот на Виделина и кога перјаницата не е добро појадувана“, Ѓоргоноски го критикува односот на публиката кон Вардар, клубот што ги достигнал највисоките европски врвови и повторно е во самиот врв. Тој потсетува дека Мелтсунген, на чело со Парондо, дојде во Скопје како бундес-претставник во Лигата на шампионите, што само по себе требало да биде доволен мотив за полни трибини.

Според авторот, ваквиот однос кон клубот е неразбирлив токму во момент кога Вардар игра солидна сезона во најквалитетното европско натпреварување, и покрај тоа што математички освоил само три бода. Тој ја повторува тезата дека играта на повеќето натпревари дава основа за задоволство, а не за критики, и дека старата гарда Комити останува верна и во добро и во лошо.

Од европскиот епос, вниманието се префрла на балканското дерби што следува в недела, натпревар што требаше да биде круна на ракометната недела во Скопје. Ѓоргоноски заклучува дека сезоната навлегува во „трета брзина“ — Вардар веќе го заврши патот во Лигата на шампионите, Пелистер следниот месец ќе се одјави од Европа, а Охрид и Алкалоид ги собираат силите за завршницата на поранешниот Челинџ куп. Во таа констелација, дербито в недела добива дополнителна тежина, бидејќи покрај бодовите носи и престиж и можност да се врати атмосферата што ја заслужува ваков клуб.