Тројната брава за пензиите: британските партии знаат дека е недостапна, но молчат пред јавноста
FinPortal.mk · 22.9.2026 г.
Сезоната на партиските конгреси во Британија секогаш делува некако нереално. Во теорија, сите се оддалечуваат од Вестминстер за подобро да размислат за состојбата на нацијата. Во практика, целиот циркус накратко се преместува на брегот, за да живее три дена од млако бело вино и озборувања, пред да се врати со тешка настинка. Но оваа година, реалноста изгледа уште понефатлива. Сите знаат дека претстојат тешки одлуки, но сите се плашат да ги донесат. Секоја сериозна партија бара милијарди фунти за да ги финансира своите ветувања, а сите знаат дека има очигледно место каде што може да се најдат тие пари, но никој не сака прв да го каже тоа. Така, молк ја обвива тројната брава за пензиите, чија иднина оваа есен жестоко ќе се дебатира на маргините и во приватни разговори, но многу помалку на сцената. Безобразниот обид на Џорџ Осборн од 2011 година да ги придобие гласовите на пензионерите – според кој државната пензија расте, по дожд или по сонце, за највисокиот од следните три показатели: инфлацијата, растот на просечните заработувачки на работниците или 2,5 отсто – веќе чинеше околу трипати повеќе отколку што првично очекуваше Министерството за финансии. Канцеларијата за буџетска одговорност проценува дека до 2030 година оваа мерка ќе голта повеќе од 15 милијарди фунти годишно – речиси доволно за да се финансира целта поради која министерот за финансии Џон Хили неодамна беше подготвен да поднесе оставка, односно зголемување на одбранбените трошоци на 3 отсто од БДП навреме за да се спречи руски напад врз НАТО. Би сакале ли пензионерите зголемување од 3,9 отсто следната година – иако тоа би можело да биде и повисоко, ако инфлацијата навистина експлодира оваа есен – или олеснување од стравот дека ќе мора да ги продадат семејните домови за да ја финансираат негата во старост? Зашто во моментов тешко е да се види како можат да ги имаат и двете. Неуспехот да се биде искрен за овие компромиси ја искривува британската политика. Тоа ги прави будали од пратениците, кои во приват