Студот ги притиска руралните средини: кога греењето не е избор, туку нужност
Автор: Редакција на FinPortal.mk ·
Како што паѓаат температурите, дел од домаќинствата почнуваат да го вклучуваат греењето. Но за околу еден и пол милион луѓе во Обединетото Кралство кои не се приклучени на гасоводната мрежа и наместо тоа зависат од нафта за греење, таа одлука не е едноставна. Огромното мнозинство од нив живеат во рурални средини, каде што алтернативите се ограничени. Пазарот на нафта за греење е нерегулиран, за разлика од пазарите на гас и електрична енергија, поради што секоја промена на глобалната цена брзо се пренесува врз потрошувачите. Тензиите на Блискиот Исток и војната во Украина се два фактора кои моментално влијаат врз снабдувањето и предизвикуваат раст на цените. До март годинава цената беше релативно стабилна, на околу 60 пени за литар, но со почетокот на војната во Иран таа скокна на врв од 134 пени за литар. По падот во изминатите месеци, цената повторно расте и според сајтот за споредба на цени Boiler Juice сега изнесува 111 пени за литар. Питер Мејсон, жител на Мајнети во северен Вилтшир, каде што повеќето домови зависат од нафта за греење, вели дека резервоарот му е при крај и дека полнењето за зимата ќе го чини над 550 фунти. Минатата година, според него, полнењето чинело околу 300 фунти. „Цената оди нагоре-надолу. Може да варира плус-минус 50 фунти, но никогаш не била висока како денес“, изјави тој за BBC. Како пензионер, вели дека не може да си најде друга работа и дека мора внимателно да ги троши парите и да вади средства од заштедите. Поскапувањето не ги погодува само домаќинствата. Дилан Вилијамс, сопственик на бизнис за превоз на стоки од Монмут, кој работи во Форест оф Дин, Страуд и јужен Глостершир, вели дека сега плаќа повеќе за гориво отколку во трите години од работењето на бизнисот. На почетокот од годината плаќал меѓу 120 и 130 фунти за полн резервоар, а сега тоа изнесува 160 фунти. И покрај картичките за гориво, разликата е мала — само неколку пени. Организациите од социјалниот сектор исто така чувствуваат притисок. Ивет Фарел, волонтерска директорка