Стравот од кинеска доминација во вештачката интелигенција ги дели американските технолошки гиганти

Кога новинарите оваа недела го прашаа Доналд Трамп дали ги поддржува повиците за забавување на развојот на вештачката интелигенција поради растечкиот страв за сајбер-безбедноста, јавната безбедност и судбината на човештвото, тој одговори негативно. Неговиот аргумент беше Кина. „Ние сме пред Кина во вештачката интелигенција“, изјави Трамп. „Ние сме најсофистицираната земја во светот и, искрено, сакам тоа да остане така, бидејќи кој ќе победи во вештачката интелигенција, победува.

Трамп само го повтори она што технолошката индустрија го тврди со години. САД се наоѓаат во жестока технолошка трка со Кина, сметаат компаниите меѓу кои Anthropic и OpenAI, а секоја регулатива што би ја отстапила таа битка носи ризик од непресметлива економска и политичка штета. Дури и Дарио Амодеи, извршниот директор на Anthropic, кој оваа недела предводеше индустриски повик за „темпо на развојната граница“, изјави дека САД можат да забават само до точката на која Кина не би можела да ги достигне. „Ако во голема мера ги ограничиме нашите капацитети за вештачка интелигенција во верувањето дека Кина ќе го стори истото, а потоа Кина отстапи, вештачката интелигенција би можела да биде толку моќна што таквото отстапување би можело да доведе до нивна геополитичка доминација“, предупреди Амодеи.

Загриженоста на технолошката индустрија за Кина можеби носи и себични економски мотиви, но таа исто така го одразува јастребиот курс во надворешната политика кон Пекинг што се вкорени во технолошкиот сектор. Во последниве години, делови од Силициумската Долина се позиционираа како авангарда во нова студена војна со Кина, тврдејќи жестоко дека технолошкиот напредок на индустријата е од суштинско значење и за американската хегемонија и за либералниот светски поредок. Овој став се вкорени низ различните идеолошки табори во технологијата, создавајќи необични сојузи меѓу застапниците за безбедност на вештачката интелигенција, техно-милитаристите и неоконзервативците, кои сите се плашат од Пекинг.

Компаниите за вештачка интелигенција вработија поранешни високи функционери од американската влада од администрациите на Бајден и на Трамп за да ја обликуваат јавната стратегија и да анализираат геополитички ризик, формирајќи внатрешни тимови за политики. Влијателни технолошки лидери, пак, пишуваа есеи и политички документи со повици за одвраќање и намалување на кинеските капацитети за вештачка интелигенција, понекогаш залагајќи се за закана со вооружен конфликт доколку е потребно, во обид да влијаат врз надворешната политика. Anthropic и OpenAI не одговорија на барањата за коментар за овој напис.

Малкумина зборувале погласно за заканата од кинеската државно контролирана вештачка интелигенција од Амодеи. Тој со години тврди дека една од причините поради која е толку мотивиран да го забрза развојот на вештачката интелигенција е да се осигура дека технологијата ќе падне во рацете на демократските влади, а не на репресивни режими како Кина. Неговата позиција го направи еден од најгласните критичари на кинеската технолошка индустрија во Силициумската Долина, разликувајќи го од колегите како извршниот директор на OpenAI, Сем Алтман, или основачот на Meta, Марк Цукерберг, кои ја рамкаат конкуренцијата повеќе во корпоративни или економски термини, како и од Џенсен Хуанг, извршниот директор на Nvidia, кој го охрабрува користењето на кинески модели на вештачка интелигенција. Демис Хасабис, лидерот на Google Deepmind, дал малку јавни изјави за Кина во споредба со своите колеги.

„Сем Алтман нема особено силни ставови кога станува збор за Кина. Anthropic е сосема друга приказна“, изјави Кајл Чан, соработник во институцијата Брукингс. „Амодеи е навистина, навистина фокусиран на одреден поглед за ризикот од вештачката интелигенција и на она што тој го рамка како борба меѓу свет управуван од авторитарна вештачка интелигенција наспроти демократска вештачка интелигенција.