Сиромаштијата со мебел во Хемпшир: хуманитарните организации „побарани од кога било

Хуманитарните организации во Хемпшир изјавија за Би-Би-Си Саут дека се „побарани од кога било“ досега во помагањето на луѓето кои живеат во сиромаштија со мебел. Националната хуманитарна организација End Furniture Poverty проценува дека околу шест милиони луѓе во Обединетото Кралство живеат без основни предмети како кревети, шпорети и фрижидери. Група пратеници, пак, повикуваат владата да изготви национална стратегија за решавање на овој проблем, оценувајќи дека безбеден, сигурен и одржлив дом треба да вклучува пристап до основниот мебел неопходен за секојдневниот живот. Владата соопшти дека веќе презема мерки за поддршка на домаќинствата.

Меѓу оние на кои им била потребна помош е и Јана Осибчук, која се преселила во Обединетото Кралство од Украина по почетокот на војната, заедно со синот, кучето и два куфери, и била сместена во социјално домување. „Беше сосема празно — без мебел, без шпорет, без фрижидер, ништо, ниту подни облоги“, изјави таа за Би-Би-Си. Јана била упатена до хуманитарната организација Southampton City and Region Action to Combat Hardship (Scratch), за која вели дека „навистина го променила животот“. Нејзината ситуација не е невообичаена, бидејќи огромното мнозинство социјални станови се издаваат без мебел.

Scratch работи 27 години, а нејзиниот управен директор Мајк Тејлор вели дека организацијата е „побарана сега повеќе отколку кога било“. „Секогаш сме преполни, нашите термини се полни секоја недела. Секој ден излегуваат по две комбиња“, рече тој. Според него, притисокот врз буџетите на домаќинствата е фактор, но има многу причини поради кои луѓето бараат помош. „Можеби имале криза во животот, морале да избегаат од врска или од семејно насилство и некако завршиле во стан без мебел. Можеби со себе имаат деца. Немаат слободни средства. Едноставно немаат услови или пари повторно да почнат“, изјави Тејлор. Scratch се потпира на донации и грантови од советот, составува пакети и ги продава на луѓето по минимални цени, а не работи директно со јавноста, туку прима упати од советот, станбените здруженија или други професионалци како социјални работници.

Националната организација End Furniture Poverty ја дефинира сиромаштијата со мебел како неможност за пристап или за купување и одржување на мебел или апарат во домаќинството што е неопходен за постигнување општествено прифатлив стандард на живеење. Директорката на организацијата, Клер Донован, вели дека недостигот на основни предмети има значително влијание врз животите на луѓето. „Постојат штетни физички, емоционални, општествени и финансиски последици од сиромаштијата со мебел, а таа не е само прашање на материјални потреби, туку последица на поширокиот проблем на сиромаштијата. Над четвртина од закупците на социјални станови живеат во сиромаштија со мебел, а само околу 3% од тие станови се издаваат со мебел“, рече Донован. End Furniture Poverty анкетирала луѓе кои живеат во сиромаштија со мебел, а 30% изјавиле дека тоа влијаело на нивното физичко и ментално здравје. „Да не можете да спиете добро навечер затоа што немате кревет. Да не можете да чувате или подготвувате свежа храна затоа што немате шпорет или фрижидер — и самото исцрпувачко секојдневие со тоа навистина влијае на секое подрачје од животот“, додаде таа.

Проблемот не е ограничен на една област. Хуманитарната организација Moving on Project Portsmouth им помага на луѓето во градот кои се соочуваат со сиромаштија со мебел и секој ден среќава луѓе во очајна потреба. Сара Најт од организацијата вели дека проблемот станал „огромен“. „Луѓето длабоко копаат — единствената друга алтернатива е да земат кредити со висока каматна стапка, што може да доведе до проблеми понатаму. Порано тоа беа луѓе на социјална помош — сега не е така, тоа се луѓе од сите слоеви. Намалено работно време, повисоки сметки — тоа влијае на секого. Банките за храна и пунктовите се зголемуваат, исто е и со мебелот — има толку многу семејства што се мачат. Некои можеби немаат кревет, можеби неколку деца делат еден кревет. Ужасно е да се помисли дека сме во 2026 година и дека толкава сиромаштија сè уште трае“, рече Најт. End Furniture Poverty повикува владата да обезбеди 10% од социјалното домување да се издава со мебел, а владин портпарол изјави: „Никој не треба да живее без основен мебел во местото што го нарекува дом. Преземаме мерки за поддршка на закупците со фонд од една милијарда фунти што може да се искористи за помош на домаќинствата да набават мебел.