Шкотските дестилерии го запираат производството додека расте непродаденото „езеро од виски

Шкотската индустрија за виски се соочува со нагло намалување на побарувачката по 15-годишен бум поттикнат од пандемијата со ковид-19, поради што дестилериите низ земјата го запираат производството за да не ја зголемат прекумерната понуда позната како „езеро од виски“. Во периферијата на Керколди, складиштето „Клуни“ на компанијата „Диаџео“ — изградено на поранешен отворен коп — по довршувањето на најновите магацини ќе може да чува речиси три милиони буриња шкотско виски на површина од 220 хектари.

Минатата недела дестилеријата „ГленВизис“ во Хајлендс, во сопственост на заедницата, објави дека ќе назначи стечајни управници поради постојан финансиски притисок на пазарот. Во понеделникот работниците во „Камеронбриџ“, најголемата дестилерија на „Диаџео“, почнаа штрајк против плановите на компанијата да отпушти стотици работници во своето работење во Шкотска. „Диаџео“ произведува околу едно од секои три шишиња шкотско виски во светот, вклучително и популарни брендови како „Џони Вокер“. Се шпекулира дека десетици од 156-те активни дестилерии во Шкотска се ставени на продажба.

Индустрискиот ветеран Ник Морган изјави дека шкотското виски „имало навистина добар период од финансиската криза во 2008 година“, но дека луѓето престанале да купуваат по „луди“ стапки. Според него, оние што купувале виски за време на пандемијата сфатиле дека имаат доволно дома за две-три години, а зголемената свест за здравствените прашања и високите цени на алкохолот дополнително влијаеле врз побарувачката.

Флуктуациите на извозниот пазар на шкотско виски, вреден 5,36 милијарди фунти, се покажаа особено тешки за предвидување. Според законот, пијалокот мора да отлежува најмалку три години во дабови буриња во Шкотска, а висококвалитетните специјалитети до 40 години, што го отежнува планирањето на производството. Иако американскиот претседател Доналд Трамп ги укина царините за извоз на шкотско виски во САД по државната посета на кралот и кралицата на Белата куќа, царините од „денот на ослободувањето“ во април 2025 година доведоа до пад од 15 отсто во извозот кон САД, според Здружението за шкотско виски.

Побарувачката во Франција, до неодамна најголем пазар по обем, опадна, а пазарот во Кина никогаш не се разви како што се надеваа. Оптимистите укажуваат на рани знаци на несигурно закрепнување, бидејќи индустријата се врати на раст во првата половина од годината, а извозот во Индија особено порасна, но сè уште не ги надомести падовите на други места. Бразил бележи благ раст по големиот пад.

Падот не е ограничен само на шкотското виски. Многу производители на пијалаци доживуваат постпандемиски пад, а пет од најголемите јавно котирани производители на алкохол држат рекордни 22 милијарди долари во остарени жестоки пијалаци, според „Фајненшл тајмс“. Дестилеријата „Холируд“ во Единбург е меѓу оние што го запреа производството додека сопствениците го чекаат поминувањето на тешкиот период. Нејзините бакарни казани за дестилација на едно малц шкотско виски стојат неискористени. Косопственикот Роб Карпентер вели дека не знае кога тоа ќе се промени и дека според неговите сознанија индустријата моментално произведува околу една третина од нормалното ниво. За разлика од многу конкуренти, „Холируд“ има корист од туристите — околу 40.000 луѓе годишно ја посетуваат речиси 200 години старата камена зграда, што сочинува околу половина од сегашните приходи на компанијата.