Се чувствувам невидлив“: Британците по педесеттата испраќаат стотици апликации, а добиваат само неколку интервјуа
Стотици апликации за работа, исцрпувачки барања и постојано одбивање — тоа е искуството на дел од Британците кои останале без работа во педесеттите и шеесеттите години и се обидуваат повторно да се вратат на пазарот на трудот. За некои од нив тие напори остануваат безуспешни, па затоа неволно прифаќаат предвремено пензионирање. Други пак мора да се потпрат на социјални помоши за да ги покријат сметките додека продолжуваат да бараат работа, објави The Guardian.
Истражување на Центарот за подобро стареење покажало дека бројот на луѓе на возраст меѓу 50 години и возраст за државна пензија кои имаат тешкотии да најдат работа изнесувал 918.000 на крајот од минатата година — слично на бројот на млади луѓе кои не се во образование, вработување или обука — што е највисоко ниво од 2020 година. Кога се вклучени и оние со долготрајни здравствени состојби и одговорности за нега, бројката достигнува 2,9 милиона.
The Guardian побарал од луѓе постари од 50 години да ги споделат своите искуства од обидите да се вратат на работа. Џејмс, 59-годишник од југозападна Англија, ја загубил работата пред две години и оттогаш има „осум интервјуа од 598 апликации за работа“. „Беше ужасно… и многу стресно“, вели тој. „Сите апликации ги имам запишано во Excel-табела, ниту една не беше успешна за огласените позиции, иако добив некои други работни ангажмани како резултат на нив. Генерално, едвај сум вработен, можеби сериозно недоволно вработен, веќе две години и не можам да најдам излез од оваа ситуација.
Џејмс, кој работел во меѓународниот развој, вели дека кога аплицирал за работа на почетокот на 2020-тите добивал „интервју на секои 15 или 20 апликации“, но сега „тоа е околу едно на 80 апликации“. Во моментов преживува со повремено уредување за организации во неговиот сектор и малку хонорарно пишување за списание. „Тоа е ситно, но е нешто“, вели тој. „Живеам и во куќа на роднина, кој многу љубезно ми рече дека во моментов не треба да придонесувам за трошоците, но се потпирам на заштедите кога ми требаат. “ Тој вели дека повратните информации за апликациите „никогаш не се споделуваат, па немам претстава зошто не успевам“. Додава: „Се прашувам дали возраста е проблем. Можеби компаниите мислат дека помлад човек ќе биде пофлексибилен, способен и дека можат да го обликуваат според нивниот начин на работа. Единствено што останува е да истраеш и да се надеваш.
Сали, 52-годишничка која работела во добротворниот сектор и живее во Бирмингем, вели дека аплицирала за „повеќе од 100 позиции“, но „сè уште нема резултат“. Таа имала 17 интервјуа во изминатите 10 месеци и била збунета од моменталните одбивници за работи за кои изгледала добро соодветна. „Аплицирав за пониски и повисоки позиции, за привремени и хонорарни, некои надвор од мојата област, но каде што сметам дека моите вештини можат да донесат вредност, и за некои работи што навистина не ги сакам, но очајна сум“, рекла таа. „Добив моментални одбивници за позиции што изгледаа како напишани за мене, а имав интервјуа за работи за кои аплицирав со мала надеж. Тешко е.“ Сали, која прима надомест за баратели на работа, додава: „Барањето работа понекогаш е потешко од самото работење — а да не зборуваме за влијанието врз самодовербата, џебот и односите.“ Таа не е сигурна дали возраста е фактор, но смета дека може да е „дел од смесата“.
Дејвид, 66-годишник кој работел во ИТ 35 години, вели дека се надевал оти ќе најде работа откако останал без работа на почетокот на 2020 година, но по три години барање едноставно не можел да најде работа. „По отпуштањето го искористив периодот на Ковид-19 за да го испланирам пензионирањето и да се преселам“, вели тој. „Во 2021 година почнав да барам нова работа.“ Иако Дејвид, кој живее во североисточна Англија, знаел дека неговото ИТ искуство е „застарено“, вели дека бил задоволен да бара „хонорарни или привремени работи или работи со минимална плата или договори со нула часови“. „Делумно очекував дека можам да најдам работа како полнач на полици во супермаркет“, вели тој. Сепак, пазарот на трудот го нашол многу потежок од очекуваното. „Во 2024 година, го напуштив обидот“, рекол тој.