Сандерс и Такано предлагаат 32-часовна работна недела, економистите велат дека оптимумот е 37 часа

Во Конгресот на САД е презентиран нов законски предлог со кој стандардната работна недела би се скратила од 40 на 32 часа. Иницијативата ја потпишаа сенаторот Берни Сандерс и конгресменот Марк Такано, а според предвиденото, вработените би добивале плата за прекувремена работа за секој работен ден подолг од осум часа. Промената би се воведувала постепено, во текот на четири години.

Иако предлогот предвидува 32-часовна работна недела, останува отворено прашањето дали тоа е навистина идеалната мерка. Економистите од Универзитетот Дјук откриле дека „оптималната“ работна недела за благосостојбата на вработените е поблиску до 37 часа. Сепак, тие истакнуваат дека позитивното влијание врз квалитетот на животот би се почувствувало дури и со 32-часовна работна недела.

„Нивото на подобрување на квалитетот на животот зависи првенствено од тоа дали овие промени директно влијаат на работниците кои моментално работат екстремно долги часови“, напишале истражувачите во својата студија од 2025 година. Тие ги темелеле своите заклучоци на податоци собрани од работници во Германија, кои, како и Американците, често работат повеќе од 40 часа неделно.

Податоците покажуваат значителна разлика во работните навики меѓу континентите. Студија од 2016 година на Државниот универзитет во Аризона покажала дека американските работници поминуваат дури една четвртина од своето време на работа отколку европските работници. Според извештајот на Галуп од 2025 година, просечниот Американец со полно работно време во 2024 година работел околу 43 часа неделно. Стандардот од 40 работни часа неделно во САД е на сила од 1940 година, кога беше изменет Законот за фер работни стандарди.

Експертите предупредуваат дека работните недели од 40 или повеќе часа можат да имаат негативни последици врз здравјето. Долгорочната работа е поврзана со зголемен ризик од мозочен удар и кардиоваскуларни заболувања. Студија спроведена во Франција во 2019 година покажала дека луѓето кои работат во просек најмалку еден десетчасовен работен ден неделно имаат за една третина поголем ризик од мозочен удар во споредба со оние кои не работат редовно подолго време. Тој ризик бил најизразен кај луѓе под 50 години.

Освен врз здравјето, подолгото работно време влијае и врз ефикасноста. Студија на Универзитетот Стенфорд од 2013 година покажува дека продуктивноста почнува да опаѓа по 50 часа неделно. Тоа значи дека предлогот за пократка работна недела не е само прашање на благосостојба, туку и на економска логика — помалку часови, но поконцентриран труд, според истражувањата, можат да донесат подобри резултати од исцрпувачките работни недели.

Дебатата за 32-часовната работна недела доаѓа во момент кога американскиот пазар на труд се соочува со прашања за рамнотежата меѓу работата и приватниот живот, а предлогот на Сандерс и Такано отвора и пошироко прашање за тоа дали моделот на 40-часовна недела, поставен пред повеќе од осум децении, сè уште одговара на денешните услови. Додека едни го гледаат предлогот како чекор кон поправеден пазар на труд, други потсетуваат дека секоја ваква промена бара внимателно прилагодување на платите, продуктивноста и конкурентноста на компаниите.