Самуиловите коски заминуваат за Софија: историчарите велат дека средновековната држава никогаш не била бугарска
FinPortal.mk · 30.9.2026 г.
Посмртните останки што им се припишуваат на царот Самуил и на членовите на неговото семејство во сабота ќе бидат пренесени од Солун во Софија и положени во црквата „Света Софија“, настан што во јавноста е претставен како „враќање на големиот бугарски цар во својата татковина Бугарија“. Според изворот, станува збор за коски што никогаш не биле идентификувани со научно признаена метода, а за дел од нив дури и се признава дека само се претпоставува на кого му припаѓаат. Во изворот се наведува дека меѓу овие останки се и коските што им се припишуваат на Гаврил Радомир и на други членови на царското семејство. Целата операција е опишана како политичка митологија и пропаганда, како грда и болна демонстрација на сила и како мизерија, а не како научен или историски чин. Клучното прашање што се поставува е зошто Софија, односно средновековниот Средец, воопшто се поврзува со Самуиловото царство. Како што се наведува, Софија никогаш не била столица на таа средновековна држава. Нуклеусот и седиштето на државата секогаш биле Преспа и Охрид. Самуил, пак, никогаш не бил Бугарин, иако постојат повеќе хипотези за неговиот етнички бекграунд, ниту една сериозна не тврди дека тој бил етнички Бугарин. Во изворот се цитира анализата на историчарот Митко Б. Панов, признат авторитет во медиевистиката, според која текстуалната изворна анализа покажува дека современиците на Самуил воопшто не ја идентификувале неговата држава со терминот „Бугарија“. Тие никаде не навеле дека таа била продолжение на Бугарското царство, ниту дека поданиците биле „Бугари“, ниту пак дека Самуил претендирал на бугарските царски традиции за да обезбеди легитимитет на државата и на царската титула. Ваквата интерпретација, според изворот, е подоцнежна конструкција. Авторот на текстот предупредува дека внимателно треба да се следи оваа променада на царевите коски што ќе се случи во сабота, во Солун и во Софија, и оценува дека токму вака, сега и во иднина, ќе изгледаат „добрососедството“ и „заедничката историја“ меѓу е