Регулативата за вештачка интелигенција е послаба од онаа за фрижидер — ризикот за човештвото е без преседан

Вештачката интелигенција денес е предмет на помалку регулатива од безбедноста на обичен фрижидер, предупредува поранешниот државен правобранител Ричард Хермер во текст објавен од The Guardian. Тој оценува дека ризикот што го носи развојот на фронталната вештачка интелигенција е без преседан и дека човештвото располага со ограничен временски прозорец за да реагира.

Хермер, кој две години работел како државен правобранител, наведува дека најголем дел од своето време го посветил на националната безбедност. Според него, заканите се многубројни и сериозни, но ризикот од вештачката интелигенција е од сосема поинаков размер — не само по обем, туку и поради краткото време што стои на располагање за негово решавање. Тој смета дека е тешко да се прецени овој ризик, бидејќи тој претставува егзистенцијална закана за човештвото.

Хермер потсетува дека Бил Гејтс неодамна напишал дека ерата на вештачката интелигенција ќе донесе „едно од најбурните времиња во човечката историја“, оценувајќи дека таа или ќе биде најголемиот изедначувач измислен досега, или најлошиот извор на неправда. Според Хермер, Гејтс е во право. Тој предупредува дека на сегашната траекторија вештачката интелигенција ризикува истовремено да го револуционизира значењето и достапноста на продуктивната работа, но и да стави незамислива моќ во рацете не само на две држави — САД и Кина — туку и на мал број поединци кои ги контролираат технолошките гиганти.

Тој нагласува дека не се знае точниот степен на ризик ниту целосниот обем на предизвикот. Делумно, проблемот е што вештачката интелигенција забрзано се развива до ниво што луѓето едноставно не го разбираат и ќе достигне точка во која, дури и да го разбираат, повеќе нема да имаат средства да ја контролираат. Како потсетување наведува дека финансиската криза од 2008 година делумно била предизвикана затоа што ниту еден човек навистина не ја разбирал мрежата на финансиски трансакции што неизбежно воделе кон катастрофа. Она со што се соочуваме денес, вели тој, е од поинаков размер во однос на сложеноста на системите, човечката контрола врз нив и нивото на можна разорност.

Хермер оценува дека е неразумно да се тврди оти индустријата може сама да се регулира, бидејќи компаниите за вештачка интелигенција и финансиските пазари што стојат зад нив се мотивирани да развиваат нови верзии. Според него, аргументот за забавување на фронталната вештачка интелигенција додека не се утврди дека ризиците можат да се управуваат е сосема очигледен, а вештачката интелигенција бара строга регулатива веднаш.