Пет навики на богатите пензионери за заштита на богатството

Многу постари Американци се милионери. Според податоците на „Фиделити“, просечната нето-вредност на домаќинството кај лицата на возраст од 65 до 74 години изнесува 1,79 милиони долари. Некои луѓе во пензија располагаат со далеку поголеми суми, што им обезбедува финансиска сигурност за подоцнежните години од животот. Сепак, и покрај тоа, потребно е внимание при годишното повлекување средства за да не се испразнат сметките.

За најдобра шанса за пензија без финансиски грижи, може да биде корисно да се усвојат некои од навиките на најбогатите пензионери. Експерти, меѓу кои и оние што работат со богати клиенти, за „Манивајз“ зборуваа за однесувањата што можат да помогнат во постигнување на финансиската сигурност.

Првата навика е создавање на основен приход. Според Стен Хејткок, познат како „Стен Човекот од ануитети“, успешните луѓе ја разбираат важноста на постојан, договорен основен приход. Станува збор за пари што редовно се депонираат на банкарската сметка.

Втората навика е инвестирање во различни видови средства. Кристијан Манди, сертифициран финансиски планер и висок менаџер за богатство во „ЛајфЛајн Фајненшел енд Велт Менаџмент“, вели дека успешните пензионери не го ставаат целиот свој иден капитал на една акција, еден бизнис или една класа на средства. Тие градат повеќе извори на пензиски приход и одржуваат доволна ликвидност за да не бидат принудени да продаваат инвестиции во погрешно време. Д-р Џефри Гудрич, основач на „ЏејСиЏи Прајвет Велт Менаџмент“ и професор на УКЛА, наведува дека овие средства често вклучуваат работи за кои повеќето луѓе не размислуваат, како животно осигурување со парична вредност и имот што носи приход. Тие можат да ги искористат и пензиските инструменти како одложена компензација, фантомски опции за акции и права за поскапување на акции, а кога каматните стапки се ниски, ги користат можностите за арбитража.

Третата навика е поставување реални цели за трошење. Ендрју Мац, финансиски планер во „Оук Роуд Велт Менаџмент“, вели дека богатите пензионери имаат реални цели за трошење и ги разбираат безбедните суми што можат да ги повлечат од пензиските сметки, за да не мора подоцна да го прилагодуваат животниот стил. Околу 46 отсто од пензионерите наведуваат дека трошењето е извор на вознемиреност што остава емоционални последици.

Четвртата навика е инвестирање во заштита на средствата. Блејк Харис, адвокат за заштита на средства и основач на „Блејк Харис Ло“, вели дека богатите не само што штедат за пензија, туку се грижат и тужба да не ги уништи нивните напори. Тие стратешки ги чуваат средствата, вклучително со вложување во пензиски планови квалификувани според ЕРИСА и користење на исклучоци за домаќинството.