Падот на луксузните студентски домови ги остави студентите без сместување

Студентите ширум Обединетото Кралство се соочуваат со сериозна криза во сместувањето откако низа компании што управуваа со луксузни студентски домови — познати како наменски изградено сместување (PBSA) — западнаа во финансиски тешкотии. Овие објекти, чии станови со теретани, кина и тераси на покривот беа рекламирани како врвно студентско живеење, денес стојат полупразни, а неколку проекти пропаднаа целосно.
Натали Сривибунратан, студентка четврта година по дизајн на игри на Универзитетот Абертеј, го открила колапсот на сопственикот на нејзиниот стан додека била на илјадници километри далеку, во Тајланд. „Беше мртва средина на летото, тоа беше шок. Рацете ми беа врзани. Не сум во земјата. Не знам што да правам“, изјавила таа. Сривибунратан морала брзо да најде ново сместување за академската година штотуку започната, плаќајќи 850 фунти за пренос на своите работи. Таа е меѓу речиси 70 студенти во Данди кои останале без покрив кон крајот на јули, откако пропадна сопственикот на Marketgait Apartments — објект со 116 соби во центарот на градот, со рецепција и заедничка соба за игри со билјард маса.
Кризата доаѓа во момент кога универзитетите во Обединетото Кралство се соочуваат со финансиски проблеми, а давателите на сместување се борат со пад на бројот на странски студенти, притисокот од кризата со трошоците за живот и повисоките трошоци за задолжување и изградба, влошени од војната во Иран, што влијае и на реновирањето на постарите објекти. Кириите во овие кули растат многу побрзо од студентските заеми за британските студенти, што ги прави финансиски недостапни.
Според податоците на StuRents, националниот просек на кирија во PBSA, без Лондон, изнесува 191 фунта неделно со вклучени сметки. Во Манчестер, собите со сопствено купатило чинат меѓу 170 и 320 фунти неделно, додека во Лондон тие се движат од 250 до 650 фунти, а студијата во Блумсбери чинат меѓу 550 и 800 фунти и повеќе.
Сохам Чоугејл, 23-годишен студент на Универзитетскиот колеџ во Бирмингем, вели дека не можел да влезе во PBSA поради високите цени. „Сум странски студент, па моите работни часови се ограничени на 20 часа неделно за време на наставата, што значи дека не можам да си дозволам да живеам во PBSA“, изјавил Чоугејл, кој е образовен претставник во студентската унија. Тој првите две години живеел во универзитетски домови, каде плаќал 660 фунти месечно со сметки, сума што пораснала за 10 отсто во втората година, а сега плаќа 700 фунти месечно без сметки.
Аналитичарот за недвижнини Метју Понтон од Capital Economics вели дека PBSA може да биде доста скапо, но додава дека професионално управуваните објекти обично се подобри по квалитет. Во Лондон, кој привлекува најбогати студенти, побарувачката за луксузно сместување сè уште постои, но надвор од главниот град има прекумерна понуда во градови како Ковентри, Лидс и Нотингем. Во Нотингем, побарувачката паднала од врвот за време на пандемијата од 46.295 легла во 2022-23 на 42.290 легла во 2025-26.