Младите инвеститори ги трошат заштедите на спортски облози, а ја губат најмоќната алатка — каматата на камата

Сезоната на американскиот фудбал е тука, а со неа и искушението за младите: на секоја есенска недела, 25-годишник може да гледа натпревар од својот тросед и пред почетокот да уплати 50 долари на спортска обложувалница преку телефон. Забавно на краток рок, но со потенцијално голема долгорочна цена која многумина сè уште не ја согледуваат — изгубениот принос од каматата на камата.

Според анкета на 1.000 американски мали инвеститори што „Бетермент“ ја објави во август, 52 отсто од инвеститорите од генерацијата Зет минатата година зеле пари што ги одвоиле за инвестирање и ги потрошиле на спортско обложување. Околу четвртина изјавиле дека обложувањето веќе го сметаат за дел од својата долгорочна финансиска стратегија. Податоците на „Бенк оф Америка институт“ покажуваат како тоа всушност излегува: обложувачите годинава во просек добиваат назад помалку од 75 центи за секој вложен долар, а генерацијата Зет, најуспешната генерација во коцкање, во јули вратила само околу 80 центи.

Привлечноста е разбирлива — добитна опклада изгледа како кратенка кога киријата е висока, а првиот дом недостижен. Проблемот настанува кога парите се земаат од заштедите или од фондовите наменети за инвестирање. Студија на Националното биро за економско истражување открила дека во државите што го легализирале спортското обложување, заштедите на домаќинствата паднале, бидејќи опкладите што во просек губат ги потиснале инвестициите што растат, а ударот бил најголем кај домаќинствата што најмалку можат да го поднесат.

Малкумина млади обложувачи сфаќаат дека 50 долари изгубени на апликација се само најмалиот дел од цената, бидејќи тие пари никогаш не добиваат шанса да се зголемуваат. Инвестирани со 7 отсто годишен принос од 25-годишна возраст, тие би вределе околу 750 долари на 65 години. Ако младата обожавателка на спортот наместо тоа уплаќа 50 долари неделно — околу 2.600 долари годишно — во евтин индексен фонд со 7 отсто принос, до 65 години би имала приближно 519.000 долари, врз основа на придонеси од околу 104.000 долари. Само во последната година сметката би пораснала за околу 34.000 долари.

Првите работни години се највредни за инвеститорот — токму годините за кои апликациите за обложување се борат најсилно. Но и парите што стојат во заштеди ја пропуштаат каматата на камата: од 1900 година, американските државни записи враќале околу 3,4 отсто годишно, наспроти околу 9,8 отсто за американските акции, според годишникот на „УБС“.