Митровден — домашен празник на светите Кирил и Методиј, открива проф. д-р Ратомир Грозданоски

Митровден, празникот посветен на свети Великомаченик Димитриј Солунски, бил домашен празник на светите Кирил и Методиј, пишува во својата анализа проф. д-р Ратомир Грозданоски за МИА. Според текстот, свети Димитриј е од Македонија — Солунјанин, роден во богатиот Солун во третиот век, од богати родители кои биле тајни христијани, бидејќи во тоа време христијанството било гонето, а христијаните биле убивани само затоа што се христијани.

Како што се наведува, свети Димитриј бил единец, измолен од Бога и скришно крстен. Татко му бил војвода, началник на Солун, а потоа и Димитриј го наследил татка си. Само што го поставил за војвода, императорот Максимилијан веднаш му ја кажал и главната задача — наредбата да ги истреби сите христијани од Солун. Но, Димитриј го направил спротивното: го раширил христијанството во Солун. Царот се разгневил и го ставил в затвор, а толку многу бил гневен и лут што дошол лично тој да го измачува и да го испрашува, додека Димитриј војнички храбро и бестрашно говорел за Христа.

Според анализата, јуначки и јасно пред сите и пред христоборниот римски цар, Димитриј исповедал дека е христијанин. Во тие моменти офицерот бил поткрепуван од небесен војник — од ангел Божји, којшто му се јавил во затворот. Зад военоначалникот стоела Христовата небесна војска, место земската. По тешките измачувања, царската наредба била да биде убиен со бодежи од копја. Убијците се плашеле од силниот воин дури и кога бил в затвор и измачуван, па, иако врзан, не смееле да му пријдат и да го убијат одблизу, туку од подалеку фрлиле со своите копја и така прободен од многу копја, пострадал маченички, во 306 година.

Како што се наведува во текстот, овој голем Христов војник бил радосен што можел да страда за Христа и да каже јавно дека е христијанин. Кога го затвориле и веќе го наслутувал мачеништвото и крајот на животот, борецот за Христа, предсмртно наредил целиот имот да го разделат на сиромаси и да ја зајакне Црквата Христова во Солун. Им помагал на луѓето за време на животот, извршувајќи ја чесно и достоинствено својата служба како военоначалник и градоначалник на Солун, а помагал дури и при смртта со раздавањето на имотот, а и потоа — по смртта, со неговата постојана светителска грижа и покровителство на градот.

Во анализата се истакнува дека моштите на свети Димитриј се мироточиви и исцелителни. Од нив тече миро кое е чудотворно и им помага на оние кои со вера и со молитва го ползуваат, и така е со векови и до ден денес. Неговиот гроб и мироточивите мошти се наоѓаат во Соборниот храм „Свети Димитриј“ во Солун, а свети Димитриј постојано ги штити своите верници.

Текстот на проф. д-р Ратомир Грозданоски, објавен за МИА, го поврзува споменот на свети Димитриј Солунски со празникот Митровден, кој според него бил домашен празник на светите Кирил и Методиј — двајцата просветители чие дело е длабоко вкоренето во македонската духовна и културна традиција. Преку описот на животот, мачеништвото и чудотворните мошти на свети Димитриј, анализата потсетува дека Митровден не е само црковен спомен, туку и дел од домашната и семејната традиција поврзана со солунските светители.