Мета претстави паметни очила без камера — дали е одговор на критиките за приватноста?

Мета ги претстави новите паметни очила „Ray-Ban Meta Audio“, кои не содржат камера, по низата критики дека претходниот модел со камера се користи за вознемирување на жени и девојки, односно за нивно снимање без согласност и потоа споделување на снимките. Како што објави BBC, уредите со камера, лансирани во 2023 година во соработка со брендот за очила за сонце Ray-Ban, добија етикети како „изопачени“ или „морничави“ очила.

Отпорот кон нив е конкретен. Во Обединетото Кралство, пабовите на JD Wetherspoon, неколку големи театри, Comic-Con, некои училишта и Фаслејн, домот на британските нуклеарни подморници, одлучија да ги забранат. Ниту ангажманот на Кајли Џенер, сестрата на Ким Кардашијан, како главен модел ова лето, според текстот, не го решил проблемот со имиџот.

Новиот модел без камера ги задржува аудио-функциите на оригиналните очила, меѓу кои можноста за телефонски повици и репродукција на музика, со звук што се насочува директно во увото, но со помали импликации за приватноста. Мета негира дека очилата се избрзани како одговор на јавниот гнев и тврди дека производот се развивал две години. Аудио-верзијата е поевтина од роднините со камера, а Мета наведува и полесна рамка и подолг живот на батеријата.

На прашањето на новинарката на BBC до шефот на производот за очилата на Мета, Анкит Брамбат, дали смета дека новиот модел би можел да го надмине оригиналниот во продажба, следела пауза. „Мислам дека имаме нешто за секого“, одговорил тој, внимателно избирајќи ги зборовите.

Очилата функционираат како продолжение на телефонот. Тие се поврзуваат преку Bluetooth со апарат преку апликацијата со вештачка интелигенција на Мета, активираат се со глас, а отворените звучници во краците го насочуваат звукот во ушите. Резултатот е сличен на носење слушалки без функција за потиснување на шум, па околниот свет сè уште се слуша.

Новинарката на BBC, која добила пар очила со камера на тестирање, наведува дека првично била вознемирена да ги носи во јавност, плашејќи се од физичка реакција, но реалноста била поинаква — ги носела во јавниот превоз и пеш во Лондон, Глазгов и Портсмут, без никој да реагира. Сепак, некои луѓе тивко рекле дека не би се осмелиле да пријдат на некој што ги носи, од страв интеракцијата да биде снимена и објавена.

Меѓу функциите што ги оценила како корисни, ниту една не вклучувала камера. Слушањето музика и подкасти во движење без слушалки во ушите делувало побезбедно, а насоките од апликациите за карти ги слушала директно во увото. Цената за тоа, според неа, е прифаќањето апликацијата со вештачка интелигенција на Мета во секое време да знае каде се наоѓа, а Мета е позната по гладот за лични податоци.

Останува отворено прашањето дали верзијата без камера е пресврт во тоа како технолошките компании ја гледаат иднината на паметните очила, дали оригиналната визија на Мета се оддалечува, или пак очилата без камера треба да се гледаат како нишан производ за мал пазар.