Македонија со 16 неработни дена за православните верници — повеќе од неколку европски земји, но помалку од Романија

Македонија има 11 празнични неработни дена за сите граѓани, а православните верници имаат право на уште пет дополнителни дена, со што вкупниот број за нив достигнува 16. Оваа бројка, сепак, не важи за сите граѓани подеднакво и не се однесува само на верски празници, туку произлегува од комбинацијата на државни и верски празници предвидени во календарот.

Споредбата со други европски земји покажува дека Романија има најголем вкупен број празнични денови меѓу споредените држави — вкупно 17, од кои 11 се христијански, а шест се други празнични денови. По неа следат Полска, Хрватска и Бугарија, секоја со по 14 празнични дена, но со различна структура. Во Полска, 10 дена се христијански, а четири се други празници. Во Хрватска, осум се христијански, а шест се други. Бугарија има седум божикни и велигденски денови и седум други, меѓу кои Ѓурѓовден и Светите Кирил и Методиј имаат и верско значење.

Австрија има 13 празнични дена, од кои 10 се христијански, а три се други. Србија има 12 дена — седум државни и пет верски, плус право на првиот ден од крсната слава за православните вработени. Франција има 11 празнични дена, од кои шест имаат христијанска основа, а пет се други, при што во приватниот сектор не сите се задолжително неработни.

Македонија, со 16 дена за православните верници, има повеќе празнични денови од општите календари на неколку од споредените земји, но помалку од Романија. Во општите 11 неработни дена во Македонија веќе се вклучени и верски празници, додека православните верници имаат право на уште пет дополнителни дена, што ја дава вкупната бројка од 16.

Од суштинско значење е, сепак, да не се споредуваат македонските 11 општи празници директно со туѓите календари во кои веќе се вклучени речиси сите празници на мнозинската вероисповед, без да се објасни оваа разлика. Имено, во многу европски земји календарот на општите неработни денови ги содржи и верските празници на мнозинското население, додека во Македонија тие се раздвоени — општите 11 важат за сите, а дополнителните пет се право само на православните верници.

Бројките од споредбата се однесуваат на празнични денови предвидени во календарите, вклучувајќи ги и оние што се паѓаат во сабота или недела. Тие не ги вклучуваат сите регионални празници и посебните права на верските заедници, што дополнително ја усложнува секоја директна споредба меѓу земјите.

За реалниот број слободни работни денови важни се и викендите и правилата за префрлање на празниците кога тие се паѓаат во неработен ден. Во Бугарија, на пример, официјалните празници што се паѓаат во викенд се префрлаат, што практично може да го зголеми бројот на слободни денови за вработените. Ваквите правила за префрлање влијаат на тоа колку празнични денови навистина се чувствуваат како слободни во текот на годината, без разлика на формалната бројка во календарот.

Заклучокот од споредбата е дека Македонија, гледано низ призмата на православните верници, стои релативно високо на европската скала со своите 16 дена, но дека секоја директна споредба бара внимателно објаснување на тоа како се структурирани празниците во секоја земја — дали верските денови се дел од општиот календар или претставуваат дополнително право за припадниците на одредена вероисповед.