Лагард: Европа не смее да зависи од увезена вештачка интелигенција

Претседателката на Европската централна банка, Кристин Лагард, предупреди дека Европа не може да се потпира исклучиво на увезена вештачка интелигенција од Соединетите Американски Држави и мора да развие сопствен капацитет, во спротивно ризикува странските добавувачи на технологија да добијат влијание врз секој сегмент од нејзината економија. Во обраќање во Виена, Лагард оцени дека вештачката интелигенција се разликува од претходно увезуваните технологии, бидејќи евентуалното повлекување на пристапот или промената на условите би го зафатило секој сектор истовремено, штом технологијата ќе се вгради во граничната контрола, даночната администрација, железничкиот сообраќај, болничкиот мониторинг и банкарските платежни системи.

„Тоа е влијание какво што ниту еден трговски партнер досега не имал врз Европа“, рече Лагард, додавајќи дека тоа би можело да се искористи во која било преговарачка позиција, на пример за царини или за дигитални даноци. Според неа, прв приоритет на Европа мора да биде проширување на сопствената компјутерска инфраструктура. Европа веќе нема доволно капацитети за податочни центри за да ја задоволи постојната побарувачка, а според сегашните трендови тој јаз се предвидува да порасне повеќе од шест пати во рок од една деценија. Неговото затворање би можело да чини дури 600 милијарди евра во период од десет години, вклучително и чиповите.

Лагард нагласи дека новите европски гигафабрики се почеток, но покриваат само дел од недостигот, поради што „Европа мора да гради со сосема поинакво темпо“. Покрај инфраструктурата, таа посочи дека Европа мора да развие модели на вештачка интелигенција доволно способни за мнозинството случаи на употреба и сместени на европски системи, за да не претставува сериозна закана можноста странски добавувач да го повлече пристапот. Како примери ги наведе француската компанија Mistral, како и една компанија во Сан Себастијан која адаптирала кинески отворен модел и постигнала повисоки резултати на независни тестови од кој било друг европски модел.

Таа, исто така, истакна дека европските штедачи веќе се изложени на трошоците од глобалниот бум на вештачката интелигенција, без целосно да учествуваат во неговите придобивки. Домаќинствата во еврозоната држат околу 440 милијарди евра во американски технолошки компании, а американските хиперскалери минатата година издадоа обврзници во вредност од над 100 милијарди долари, што ги зголеми глобалните трошоци за задолжување. Проценките на ЕЦБ укажуваат дека брзото усвојување на вештачката интелигенција би можело да ја зголеми продуктивноста до 4 отсто во текот на една деценија, исход што Лагард го нарече трансформативен за јавните финансии.

Според Лагард, изградбата на европската вештачка интелигенција бара поинаков вид финансирање од сегашниот модел на блокот. Новите модели и суверените технолошки врски не можат да се финансираат само со долг и бараат трпезливи капитални инвеститори подготвени да ги поддржат компаниите во текот на годините потребни за постигнување профитабилност. Европските домаќинства штедат околу 1,4 трилиони евра годишно, но пазарите за насочување на тој капитал кон домашна технологија сè уште не постојат во потребниот обем. „Европа најпрво мора да биде способна да ги вложи своите заштеди дома“, рече таа.

Овие забелешки дојдоа покрај претходните чекори што Брисел ги презеде за решавање на истата зависност. Европската комисија претстави законодавство со кое би се ограничиле чувствителните владини договори за облак услуги на добавувачи што ги исполнуваат европските стандарди за сувереност, а Законот за развој на облак и вештачка интелигенција ги распоредува добавувачите на облак услуги во нивоа според тоа колку целосно нивното работење останува во јурисдикција на ЕУ. Одделно, ЕУ објави тендер од околу 30 милијарди евра за до седум гигафабрики за вештачка интелигенција низ Европа, со до 10 милијарди евра јавно финансирање и најмалку 20 милијарди евра очекувани приватни инвестиции, при што изградбата е предвидено да започне во 2027 година.