Кув: Продажба на опции за Starbucks — стратегија за време на пресвртот

Во 1990-тите, локалниот Starbucks беше можеби најкул место за излегување. Долгогодишниот извршен директор Хауард Шулц се присетил како отишол во Милано, седнал во еден од многуте кафулиња и доживеал просветлување. Видел како едно едноставно попладневно еспресо може да го подигне духот на еден град и си помислил: зошто тоа да не се пренесе во Сиетл? Се разбира, реплицирањето на тонот и духот на Милано е полесно кажано отколку сторено, па Шулц, секогаш како маркетинг гениј, го препакувал искуството. Песочни подови, удобни столчиња и Wi-Fi ги замениле романтичните италијански грота, но ефектот останал ист: седумминутна пауза од урбаната џунгла. И функционирало. Брилијантно. Starbucks пораснал од 700 продавници во средината на 1990-тите до 16.000 денес.

Но, големината не е секогаш предност, а забрзаното темпо на мобилните нарачки го променило искуството во Starbucks. Тоа веќе не се чувствувало посебно. Продавниците станале понечисти. Редовите се издолжиле. Баристите набрзо биле преоптоварени. Новиот извршен директор Брајан Никол ветил дека тоа ќе го промени. Засега, тоа функционира. Искуството во продавниците е подобрено. Акциите на Starbucks напредуваат, со раст од 12 отсто оваа година, но се уште се далеку од неодамнешните највисоки нивоа и во последните пет години беа „мртов капитал“.

Подобреното извршување во основата и бараната вредност одозгора ја прават продажбата на ноемврискиот стренгл 85/105 привлечна: собирање премија додека пресвртот се одвива низ скромен раст и прилично амбициозна вредност. Мојата сопствена посета на продавница во областа Сан Диего ги зацврсти неодамнешните искуства на други места. Вработените се трудат да бидат попријателски и поангажирани. Искуството се чувствува поблиску до локален бизнис, а помалку како корпоративен киоск во кој McDonald's неодамна се претвори.

Сепак, вреднувањето ја држи акцијата под контрола. Консензусната прогноза за прилагодена заработка по акција од околу 3,12 долари значи дека Starbucks се тргува околу 30 пати од идната заработка. Вредноста на претпријатието е 17,6 пати од проценетиот EBITDA, значително повисоко од просекот во индустријата од околу 12 пати. Поддршка доаѓа од потенцијалните поврати на капитал. Отстапувањето на 60 отсто од кинеските малопродажни операции, финализирано во април, ја зајакна финансиската флексибилност и потенцијално создава простор за идни откупи на акции покрај посветеноста на дивиденди.

Од перспектива на опции, во последните две години имплицитната волатилност (нивото на премиите за опции) беше просечно значително над реализираната волатилност. Едноставно кажано, опциите изгледаат скапи во однос на тоа колку се движи основната акција, што ја прави играта со кратка премија привлечна. Инвеститорите изгледаат како да плаќаат премногу за неизвесноста.

Ако акцијата остане каде што е, оваа стратегија ќе даде 16 отсто годишен принос. Големиот ризик е да се биде краток на 107,25 долари, премија од 13 отсто во однос на сегашната цена, или да се биде долг на 82,75 долари, или 12 отсто пониско.