Компаниите се враќаат во Кина: фабричкиот екосистем тешко се копира

Една година откако компаниите почнаа да го преместуваат производството и набавките надвор од Кина за да ги избегнат повисоките американски царини, дел од нив откриваат дека копирањето на кинескиот фабрички екосистем не е лесно и го враќаат производството назад. Меѓу нив е и кинеската компанија за леење метал Dawang Metals од градот Дандунг, која загубила работа кога еден голем американски клиент префрлил дел од нарачките во Индија. Клиентот подоцна се вратил со нови нарачки откако наишол на проблеми таму, изјави потпретседателката на семејната компанија, Хедер Куанг, која одби да го идентификува земјоделско-машинскиот клиент. Dawang Metals, исто така, разгледувала можност да премести дел од производството во странство, но се откажала од планот.

„Предноста на кинескиот синџир на снабдување е сè уште преголема и тешко е да се повтори домашното производство на друго место“, рече Куанг. Компаниите продолжуваат да инвестираат во производствените центри во Југоисточна Азија, но стратегијата „Кина плус еден“, со која фирмите ја хеџираа изложеноста кон Кина преку операции во други земји со пониски царини, се покажала потешка за спроведување. Иако сè уште нема цврсти податоци колку набавки се враќаат во Кина, некои купувачи кои го преместија производството на друго место велат дека ги задржуваат или враќаат кинеските добавувачи, бидејќи фабриките во странство тешко можат да се изедначат со нејзината квалификувана работна сила, мрежите на добавувачи и сигурното снабдување со струја.

Американскиот трговец Target вратил дел од нарачките кај кинеските добавувачи, според две лица запознаени со случајот, наведувајќи пречки во синџирот на снабдување и производствени ограничувања. Изворите не ја откриле вредноста или времетраењето на нарачките. Кинескиот трговец за брза мода Shein, пак, го намалува дел од работењето во Виетнам, според лица запознаени со неговите операции таму. Target и Shein не одговориле веднаш на барањето за коментар.

Џин Чаофенг, извозник на мебел за надворешна употреба од Хангџоу, изјави дека ја затворил работилницата во Хо Ши Мин Сити, отворена во 2024 година, и го вратил производството во Кина оваа година. Тој рече дека имал проблеми да ја најде потребната опрема во Виетнам и морал да увезува основни предмети од Кина, како завртки и калапи за држачи за чаши. „Откако сè пресметав, вкупниот трошок не беше многу поразличен, па немаше смисла“, рече тој.

Една од причините за преместување од Кина беше искористувањето на разликите во американските царински стапки. Кина се соочуваше со ефективна американска царинска стапка од околу 20 отсто, наспроти 6,1 отсто за Виетнам, 13,4 отсто за Индонезија и 4,5 отсто за Тајланд, според проценките на Economist Intelligence Unit од јули. Но таа предност се намали бидејќи Вашингтон ги прошири царините на поширок круг земји, што поттикна некои кинески производители да го преиспитаат инвестирањето во странство, соопшти EIU.

Пристапот до струја стана исто толку одлучувачки како и цената, особено откако кризата на Блискиот Исток ја тестираше енергетската сигурност на производствените бази, велат некои компании. Станислав Крикун, извршен директор на полската компанија за пакување DST Pack, работел со својот шестгодишен кинески производствен партнер за да го преброди тешкиот период кога трошоците за пластика во април скокнаа за 15 отсто поради растечките цени на нафтата. „Во случај на каква било криза, кинеските производствени капацитети ќе бидат најстабилните што можете да ги користите“, рече Крикун. DST Pack набавува 80 отсто од производството од фабрика во Шенжен, со по 10 отсто од долгогодишни резервни капацитети во САД и Европа, кои чинат два до три пати повеќе по единица.

Адвокатот од Ќингдао, Гуан Баокуи, кој им советува производители, рече дека Виетнам и Индонезија страдаат од „нестабилно и неконтинуирано“ снабдување со струја, проблем што се засилил како што растеа глобалните цени на нафтата. Не сите извозници гледаат враќање на американската побарувачка. Саммер Ху, продажен агент од Нингбо за подароци и производи за надворешен спорт, рече дека нејзината компанија не забележала зголемување на американските нарачки. „Не сме толку оптимистични. Конкуренцијата е премногу силна“, рече Ху. Виетнам останува еден од најголемите корисници на диверзификацијата на синџирот на снабдување.