Колумна за македонската есхатологија и стратегијата за исчезнување на Македонците

Во новата колумна објавена во печатеното издание, авторот Ефтим Клетников ја отвора темата за македонската есхатологија, поврзувајќи ја со неодамнешните колумни на Тони Менкиноски под наслов „Педополиси“, објавени од 13 септември до 3 октомври. Клетников ги подвлекува битните места од тие колумни и преку клучот на аналогијата ги поврзува со големата слика на македонската судбина, опишувајќи ја како проколнатничка.
Клетников го претставува Тони Менкиноски како познат борец за правдата и вистината за Македонија, кој, за разлика од некои негови колеги, знае да прави разлика меѓу поимите право и правда во потрагата по нивната синтеза. Како мото на колумната авторот го наведува цитатот од книгата на Анастасија Каракасиду, „Полиња од жито ридови од крв“: „Македонија е збор што со векови кај многумина, Грци и други, буди восхит на една моќна и блескава античка земја“.
Книгата на Каракасиду, како што наведува авторот, е нејзина докторска дисертација одбранета на Универзитетот во Кембриџ, која претставува симболична слика на македонската голгота и говори за грчкиот терор над Македонците во Егејска Македонија по бомбардирањето со напалм-бомби од англиските бомбардери во 1948 година. Според Клетников, во таа варијанта на теророт му се приклучуваат и Бугарите. Тој нагласува дека погледот на Каракасиду е објективен и акрибично документиран, поради што таа добивала и смртни закани од грчките монархофашисти.
Сепак, Клетников забележува дека во книгата на Каракасиду ја нема страшната тема за која пишува Менкиноски во своите „Педополиси“. Тој ја опишува таа тема како многу специфична и специјална, оригинално грчка, на Грците како професионални мајстори за геноцид кога се работи за Македонците. Авторот изразува верување дека доблесната Гркинка едноставно не знаела за таа перверзна афера, инаку сигурно ќе ја внесела во својата докторска дисертација. Тој додава дека за неа, доколку знам, и кај нас досега никој не знаел, или евентуално знаел, а молчел.
Според Клетников, Менкиноски ја открил и ја промовирал таа тема на страниците на „Нова Македонија“ на сет глас, иако тивко и спокојно, каков што е темелен и длабок тој. Авторот прашува што открил Менкиноски пред нас со своите „Педополиси“ и одговара дека открил еден страшен дел од големата македонска есхатолошка слика во која и од цивилизацијата, не само од Грците, Бугарите и Албанците, е планирана и прецизно разработена стратегијата за целосно исчезнување, и физичко и идентитетско, на Македонците. Тој тоа го опишува како нивна тотална поморија од црната чума, која, како што наведува, и според народната песна, Гоце сакаше да ја отепа и истера од Македонија.
Колумната на Клетников претставува продолжување на дебатата отворена со колумните „Педополиси“ на Менкиноски, ставајќи ја во поширок контекст на македонската историска судбина и на прашањето за идентитетот. Авторот ја поврзува темата со пошироката слика на загрозеност и со стратегиите за исчезнување на Македонците, нагласувајќи ја потребата од разликување меѓу правото и правдата во потрагата по вистината за Македонија.