Колку повеќе заработуваш, толку помалку ти останува“ — читателите на „Гардијан“ за буџетот

Од млад готвач во Лондон и самохран татко од Манчестер до сопственици на бизниси и пензионер — читателите на „Гардијан“ раскажуваат како мерките од буџетот на Џон Хили ќе влијаат врз нивните секојдневни финансии. Нивните сведоштва откриваат слична нишка: и покрај различните приходи, на крајот од месецот малку им останува.

Луи, 24-годишен готвач кој живее во Лондон, вели дека многу луѓе на негова возраст „веќе однапред се откажале од идејата воопшто да размислуваат за купување стан“. Тој е оптимист за новата владина програма „Your First Home“, која ќе им овозможи на луѓето да купат новоградба со депозит од само 2,5 отсто, поддржан со каматонеизвесен капитален заем. Сепак, смета дека помал депозит сам по себе не е доволен.

„Платите во угостителството се премногу нестабилни за воопшто да размислувам да штедам за стан“, вели тој. Затоа студира подготвителен курс и планира следната година да почне студии по физиотерапија. Се надева дека до дипломирањето и стекнувањето искуство ќе има доволно стабилен приход и заштеди за депозит. Луи заработува меѓу 37.000 и 40.000 фунти годишно и дели трисобен изнајмен стан со двајца пријатели. Киријата и сметките, вели, му земаат сè поголем дел од приходот — наместо очекуваната третина, сега се приближуваат до половина. Неговиот станодавач неодамна го известил домаќинството дека киријата ќе се зголеми за 200 фунти месечно во ноември. Од 18 години вложува меѓу 5 и 10 отсто од заработката во инвестициска сметка за акции, а изминатата година почнал редовно да уплаќа и во ISA наменета за депозит за куќа.

Греам Робинсон, сопственик на бизнис од Тимберли во Голем Манчестер, лани заработил 126.000 фунти, но вели дека и покрај шестцифрениот приход на крајот од секој месец на сметката му останува речиси ништо. Тој се надевал на „вистинска помош со трошоците за вработување“, но наместо тоа, додатокот за вработување останува на 10.500 фунти, додека работодавачите го преземаат растечкиот товар за плати. „Зголемувањето на минималната плата е добредојдено за работниците, но владата го добива насловот, бизнисите сметката, а трезорот дел од тоа го враќа преку данок и национално осигурување“, вели тој.

Четириесет и петгодишниот Греам живее сам и дели грижа за својот 10-годишен син со аутизам со поранешната партнерка, покривајќи ги сите трошоци за грижа сам. „Знам дека 126.000 фунти звучи како огромна сума, но по данок тоа е околу 6.500 фунти месечно и тоа навистина не оди толку далеку колку што луѓето мислат“, вели тој. Хипотеката му пораснала од околу 900 на 1.300 фунти месечно, а и локалниот данок, храната, енергијата и другите секојдневни трошоци се зголемиле. Тој е фрустриран од ефективната стапка на данок на доход од 60 отсто, предизвикана од постепеното укинување на личниот додаток за приходи над 100.000 фунти.