Класната политика ја разби коалицијата на Трамп од милијардери и работници
Автор: Редакција на FinPortal.mk ·
Коалицијата што го доведе Доналд Трамп во Белата куќа — составена од технолошки милијардери и работничката класа — е разбиена од старата класна политика. Според анализата на „Гардијан“, минатата година колумнисти и корпоративни одбори едногласно тврдеа дека второто доаѓање на Трамп значи крај на старите правила во политиката. Еден висок банкар изјавил за „Фајненшл тајмс“ дека се чувствува „ослободен“ и дека „тоа е нова зора“. За технолошките шефови, Трамп бил политичар кој може да создаде вечен сојуз меѓу нив и работничката Америка. Тоа беше сржта на трумпизмот — спојување на работниците со минимална плата со најбогатиот 1 отсто, Латиноамериканците и црните гласачи со оние кои се подготвени на „малку расизам“, а оние што го мразат Епштајн со „класата на Епштајн“. Трамп го постигна тоа со претворање на класниот антагонизам во културна војна: наместо за покачување на платата, гласачите слушаа за Хаиќани што јадат кучиња. Силиконската долина, Волстрит и медиумските сопственици на источната крајбрежна сметаа дека трумпизмот е пресврт во целата култура — но, според текстот, тие згрешиле. Изборната ноќ беше целосно отфрлање на претседателот. Пред изборите, ултрабогати донатори како Илон Маск вложија милијарди во поддршка на Трамповите кандидати, но работничката и средната класа не го прифатија тоа. Кога аналитичарите забележуваат дека борбата на обичните Американци да си дозволат основни работи сега „се рангира сама по себе“, тоа е класната политика што се враќа на сцената — одговор на рекордните цени на бензинот во општество зависно од автомобили, на големите осцилации од јајца до мелено месо и на борбата да се плати киријата. Њујоршкиот градоначалник Зохран Мамдани, демократски социјалист, ја претвори „достапноста“ од мем во изборна платформа и сега има национално влијание. Тој ги потсети гласачите дека кога не можат да си дозволат основни работи, тоа не е само поради високите цени — туку и поради неправедно ниските плати. Според радикалните економисти Фред Магдоф и Џон