Киријата ги „голта“ платите: во 11 европски градови еден приход не е доволен за стан

Во 11 европски градови една просечна месечна плата не е доволна за изнајмување трособен стан во центарот, покажува истражувањето „Mapping the World’s Prices 2026“ на Дојче банк, кое споредува просечни нето-плати и кирии во 28 европски градови. Пресметката претпоставува дека двајцата партнери работат и заработуваат по една просечна локална плата, а потоа се гледа колку им останува на двојката откако ќе ја платат станарината.

Најтешка е состојбата во Лисабон, каде што на двојка со две просечни плати, по плаќањето на киријата, ѝ остануваат само 253 евра за сите други месечни трошоци. Во португалската престолнина просечната нето-плата изнесува 1.408 евра, додека киријата за трособен стан во центарот достигнува 2.561 евро, што значи дека дури и двата прихода заедно тешко ја покриваат станарината.

По Лисабон, најтесна е ситуацијата во Истанбул, каде што на двојката по плаќањето на киријата ѝ остануваат 353 евра. Во Милано преостануваат 697 евра, а во Атина 1.148 евра месечно. Меѓу градовите каде што една плата не ја покрива киријата за трособен стан во центарот се Лондон, Мадрид, Барселона, Милано, Рим, Атина, Лисабон, Даблин, Прага, Будимпешта и Истанбул.

На спротивниот крај на скалата е Цирих. Иако киријата таму достигнува 5.502 евра, високите просечни плати овозможуваат на двојката да ѝ останат 9.140 евра месечно по плаќањето на станарината. Во Женева преостануваат 8.783 евра, а во Луксембург 5.890 евра, што покажува дека разликите меѓу европските градови се огромни.

Разликите се видливи и меѓу големите европски метрополи. Во Берлин, по плаќањето на киријата, на двојка ѝ остануваат 3.554 евра, нешто повеќе отколку во Париз, каде што остануваат 3.336 евра. Причината е пониската станарина во германската престолнина, иако просечните плати во Париз се повисоки.

Истражувањето не ги вклучува трошоците за храна, сметки, превоз и други секојдневни потреби. Затоа износот што останува по киријата не претставува слободен приход за трошење или штедење, туку само груба слика за тоа колку од месечниот буџет го „голта“ станарината.

Скопје не е меѓу 28-те анализирани европски градови, па од овие податоци не може да се направи директна споредба со Македонија. Сепак, податоците за европските метрополи јасно покажуваат дека достапноста на домување станува сè поголем предизвик дури и во земји со значително повисоки просечни плати од македонската.