Изборните порази ги разнишуваат надежите на Трамп за влијание врз светската десница
Американскиот претседател Доналд Трамп во август тврдеше дека 97 отсто од републиканските кандидати кои ги поддржал победиле во своите прелиминарни избори. Тој навистина покажа способност да влијае врз трките, особено во републиканските прелиминарни избори, отстранувајќи политичари кои не му се допаѓаа, како сенаторот Џон Корнин од Тексас и конгресменот Томас Мejси од Кентаки. Но, иако не се воздржуваше од изразување мислења за странски лидери, неговото влијание врз изборите во други земји се покажува послабо.
Бразилскиот претседател Луиз Инасио Лула да Силва победи на претседателските избори во неделата, совладувајќи го Флавио Болсонаро, кој е близок до Трамп, а чиј татко Жаир исто така беше сојузник на Трамп. Истиот викенд, студентско движење во Србија ја порази владејачката партија на Александар Вучиќ, популистички лидер кој негуваше врски со Трамп и неговиот круг. Вучиќ беше претседател на Србија од 2017 година и премиер од 2014 до 2017 година. Во својот говор по поразот, Вучиќ рече дека загубата се должи на „легитимирање на револуција изведена од народот со директна поддршка од разни европски земји и американската длабока држава, онаа што му се спротивставува на претседателот Трамп“.
Претходно оваа година, потпретседателот Џеј Ди Венс ја посети Унгарија два дена и јавно го поддржа тогашниот премиер Виктор Орбан. Сепак, Орбан, кој е исто така цврст сојузник и доби поддршка од Трамп, ги загуби изборите и беше отстранет од функцијата по 16 години. Во октомври, Трамп го поддржа и израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху за реизбор. Иако резултатите од изборите на 27 октомври сè уште не се финализирани, Асошиејтед прес соопшти дека партијата Ликуд на Нетанјаху изгледа дека ја загубила мнозинството во парламентот.
Сепак, влијанието на Трамп врз кој било глобален избор останува променливо, велат експертите. „Изборите секогаш се национални на прво место, а регионалните или глобалните се многу далечен втор фактор“, изјави за CNBC Кас Муде, професор по меѓународни односи на Универзитетот во Џорџија. Понатаму, не е јасно ниту дека Трамп некогаш имал големо влијание врз крајнодесничарските актери на други места, рече Стејн ван Кесел, професор по компаративна политика на Лондонскиот универзитет Квин Мери. „Крајнодесничарските партии и политичари сакаат да ги слават меѓусебните победи бидејќи тоа им овозможува да се претстават како дел од успешно глобално движење“, рече тој, додавајќи дека тие односи можат брзо да се влошат кога националните интереси ќе се судрат и кога странскиот партнер станува токсичен во очите на домашното избирачко тело. Ван Кесел посочи на раздорот меѓу Трамп и италијанската премиерка Џорџа Мелони порано оваа година, кој произлезе од одбивањето на Италија да дозволи американски авиони да користат една од воздухопловните бази на НАТО за нејзината војна со Иран. Трамп подоцна тврдеше дека Мелони „молела“ за фотографија со него на самитот на Г7, тврдење што предизвика демант од Мелони.
Сепак, десничарските движења остануваат силни на многу места во светот. Во Франција, Марин Ле Пен во моментов е фаворит за наследник на претседателот Емануел Макрон, според компилација на анкети на Политико. Во Германија, крајнодесничарската Алтернатива за Германија, или АфД, освои 20,8 отсто од гласовите на сојузните избори во февруари 2025 година, станувајќи најголема опозициска партија во земјата. Сојузникот на Трамп, Хавиер Милеи, ја води Аргентина, а новиот претседател на Колумбија, Абелардо де ла Есприела, беше избран на крајнодесничарска платформа. Муде сепак забележа дека повеќето крајнодесничарски лидери се дистанцираат од Трамп кога тој станува понепопуларен во нивната земја. Анкетните бројки на Трамп остануваат близу рекордно ниско ниво дури и во САД, поради прашања како војната со Иран и трошоците за живот додека енергетските цени растат. „Гласачите се подготвени да му дадат шанса на секого кога се економски фрустрирани, но кога тие експерименти пропаѓаат, тие преминуваат на нешто друго“, рече Дејвид Баркер, професор по власт на Американскиот универзитет во Вашингтон. Во овој момент, Трамп „ја поткопува способноста на своите сојузници да одржат поддршка“.