Индија и покрај напорите останува длабоко зависна од кинескиот увоз

Продавницата за играчки во Индија може да изгледа како необично место за анализа на економската моќ на една земја, но токму таму се гледа ретката успешна приказна во индиската борба за избалансирани трговски односи со Кина. Пред шест години Индија ги зголеми царините за увоз на играчки од 20 отсто на 60 отсто, а потоа и на 70 отсто, со цел да ја поттикне домашната индустрија и да го исчисти пазарот од неквалитетни производи. Трговците на мало негодуваа, тврдејќи дека домашните фирми никогаш не можат да им парираат на странските производители. Сепак, комбинацијата од повисоки царини и стандарди за контрола на квалитетот вроди со плод.

Резултатите се видливи: индискиот увоз на играчки се намали за една третина, од речиси 300 милиони долари во 2020 година на 100 милиони долари оваа година, додека извозот порасна од околу 129 милиони на 200 милиони долари во истиот период. Дополнително, земјата драстично ја намали зависноста од Кина, која претходно држеше 70 отсто од локалниот пазар на играчки. Овој сектор останува редок исклучок во инаку неуспешните обиди на Индија да го ребалансира сè понеизбалансираниот трговски однос со својот поголем сосед, кој според некои експерти е меѓу најнесиметричните во светот.

Дури и кога дипломатските врски меѓу двете земји целосно се распаднаа по судирите во долината Галван во 2020 година, а Делхи објави низа антидампинг царини и забрана за кинески апликации како TikTok, трговскиот дефицит со Пекинг само се зголеми — од 44 милијарди долари во 2020 година на запрепастувачки 112 милијарди долари оваа година. „Индиската економска зависност од Кина продолжи да се продлабочува, додека политичките, безбедносните и инвестициските врски беа на најниско ниво“, изјави Кевин Зонгџе Ли, соработник во Центарот за анализа на Кина при Институтот за политика на Азиското друштво со седиште во Вашингтон, за BBC.

Уште позагрижувачки е тоа што извозот кон Кина остана под нивото пред пандемијата, дури и кога увозот двојно се зголеми во овој период. Според Аџај Шривастава од Глобалната трговска и истражувачка иницијатива (GTRI) со седиште во Делхи, Кина сега снабдува над 30 отсто од индискиот индустриски увоз, а Индија зависи од неа за повеќе од 100 критични производи. Ако брзото темпо на увоз продолжи, билатералниот дефицит би можел да скокне на 134 милијарди долари, давајќи на Пекинг уште поголема моќ врз индиската индустрија.

На маргините на самитот на БРИКС во Делхи во септември, премиерот Нарендра Моди и кинескиот претседател Си Џинпинг ветија дека ќе ги решат „структурните трговски нерамнотежи и прашањата со синџирите на снабдување“. Но, експертите предупредуваат дека ова ќе биде тешка задача за Делхи, пред сè затоа што Индија зависи од Кина не само за готови производи, туку сè повеќе и за производство на индустриски стоки. Индија го намали увозот на готови производи како паметни телефони и соларна опрема и сега произведува повеќе од четвртина од светските iPhone уреди, но производството останува главно базирано на склопување и силно зависи од увезени компоненти, особено од Кина. Истата приказна важи и за индустриските машини, влезните материјали за батерии, хемикалиите, соларните ќелии и опремата за производство. Електричните машини и електрониката самите сочинуваат 36 отсто од увозот, по што следат машините и механичките апарати со 21,7 отсто, додека органските хемикалии и пластиката исто така имаат значителен удел.