Идеологијата на историското ВМРО и современото ВМРО-ДПМНЕ: меѓу симболите и вредностите
Автор: Редакција на FinPortal.mk ·
Додека ВМРО-ДПМНЕ го носи името на историската револуционерна организација, се повикува на нејзините личности и ја користи нејзината симболика, се отвора суштинското прашање колку од идеите на револуционерите навистина се препознаваат во современата партија. На 23 Октомври, Денот на македонската револуционерна борба, ова прашање за разликата меѓу наследувањето на историските симболи и доследноста кон вредностите добива посебна тежина. Македонската револуционерна организација, основана во Солун во 1893 година, настанала во услови на османлиска власт и политичка неслобода. Нејзината борба била насочена кон автономија, организирање на населението и ослободување од постојниот поредок. Од друга страна, ВМРО-ДПМНЕ е основана во 1990 година, во периодот на распаѓањето на југословенскиот политички систем и воведувањето на повеќепартиската демократија, и се развила како национална, конзервативна и демохристијанска партија. Разликата меѓу двете организации е суштинска. Историската организација се борела за политичка самоуправа во рамките на една империја, додека современата партија се натпреварува за власт и управува со независна држава. Затоа политичката легитимност на денешното ВМРО-ДПМНЕ не произлегува од револуционерите од 1893 година, туку од демократските избори, Уставот и одговорноста пред граѓаните. Една од основните идеи на револуционерното движење била автономијата на Македонија, иако различни струи имале различни замисли за нејзината политичка иднина. За значаен дел од револуционерите, автономијата претставувала стремеж Македонија да не биде целосно зависна од надворешните центри на моќ. Денешното ВМРО-ДПМНЕ го поставува зачувувањето на националниот идентитет и државниот суверенитет меѓу своите централни политички определби, што отвора простор за споредба меѓу историскиот идеал за автономија и современото инсистирање на суверенитет. Прашањето што го поставува оваа годишнина е дали повикувањето на историското наследство претставува континуитет во вредностите или сам