Германската индустрија изгубила речиси половина милион работни места од 2019 година

Германската индустрија веќе подолго време го намалува бројот на вработени, а според податоците од филијалата на институтот Ифо во Дрезден, од 2019 година до крајот на минатата година бројот на работни места во индустријата се намалил за 7,1 процент, односно за околу 496.000 луѓе. Овој податок ја потврдува тенденцијата на слабеење на традиционално клучните гранки на германската економија, кои со децении беа носител на благосостојбата и извозниот капацитет на земјата.
Намалувањето е особено изразено во автомобилската индустрија, која изгубила 123.500 работни места, или 13 проценти од вкупниот број. Производството на метали го намалило бројот на вработени за 115.600, додека машинското инженерство изгубило 64.500 работни места. Овие три гранки, кои историски се сметаат за столб на германската индустриска моќ, забележаа најголем дел од вкупниот пад.
Од друга страна, услужниот сектор отвори повеќе од 2,2 милиони нови работни места, пред сè во здравството и социјалната заштита, но и во јавната администрација. Здравствениот сектор самостојно создаде 391.000 нови работни места, а социјалниот сектор, заедно со домовите за стари лица, додаде 357.000 вработувања. Бројот на вработени во јавната администрација се зголеми за 329.000. Аналитичарите го припишуваат овој раст на стареењето на населението, кое го зголемува притисокот врз здравствените и социјалните услуги.
Во делот од услужниот сектор кој е во приватна сопственост, најмногу вработуваа ИТ компаниите, што укажува на различен профил на раст во споредба со класичната индустрија. Сепак, вкупната слика покажува јасна структурна прераспределба на работната сила, при што индустриските работни места се заменуваат со услужни.
Заменик-шефот на филијалата на Ифо, Јоаким Рагниц, посочи на „изразени структурни промени“ во германската економија. „Токму оние гранки кои ја носеа нашата благосостојба се намалуваат“, рече тој. Рагниц дополнително предупреди дека нови работни места генерално не се создаваат таму каде што Германија е особено продуктивна и иновативна, што, како што наведе, „може да го забави потенцијалот за раст“.
Студијата се базира на статистика за вработување од Федералната агенција за вработување, што ѝ дава дополнителна тежина на анализата. Податоците опфаќаат период од 2019 година до крајот на минатата година и ја доловуваат целокупната траекторија на промени во германскиот пазар на труд.
Според изнесените бројки, вкупниот пад во индустријата е делумно компензиран со растот во услужниот сектор, но разликата во природата на работните места е значајна. Индустриските работни места традиционално носат повисоки приноси и поголема додадена вредност, додека услужните, особено во здравството и социјалната заштита, често зависат од јавно финансирање и демографски трендови.
Германската економија, која долго време се потпираше на извозот на автомобили, машини и метални производи, се соочува со предизвик да го задржи индустриското јадро додека истовремено одговара на барањата на стареечкото општество. Намалувањето од речиси половина милион работни места во индустријата во период од неколку години е показател за длабочината на овие структурни промени.
Рагниц и неговите колеги од Ифо ја нагласуваат важноста на иновативноста како фактор за иден раст. Доколку новите работни места не се создаваат во секторите каде што Германија е најпродуктивна, постои ризик земјата да го изгуби темпото во глобалната конкуренција. Ова прашање е особено релевантно во контекст на дигиталната трансформација и транзицијата кон поодржливи индустрии.
Податоците од студијата на Ифо претставуваат еден од појасните показатели за состојбата на германскиот пазар на труд во последните неколку години. Тие ја отсликуваат не само моменталната состојба, туку и подолгорочните трендови кои ќе влијаат врз економските перспективи на најголемата европска економија.