FinPortal.mk

Џон Смедли: како брендот со 240-годишна традиција останува во чекор со модата

Автор: Редакција на FinPortal.mk  · 
Џон Смедли: како брендот со 240-годишна традиција останува во чекор со модата

Британскиот производител на плетена облека „Џон Смедли“ (John Smedley), чии корени датираат од 18 век, успева да опстане на тешкиот пазар на луксузна стока со тоа што ја комбинира традицијата со иновациите. Фабриката на брендот во Пик Дистрикт, Дарбишир, е најстарата фабрика во светот што континуирано работи, а една од нејзините згради датира од 1784 година. Во неа се спојуваат високотехнолошка јапонска технологија за плетење, вешти занаетчии и машини стари повеќе од 60 години, кои мора да се одржуваат со специјално изработени делови.

Џес Мекгваер-Дули, 41-годишна експертка за маркетинг која минатата година стана извршна директорка по десет години во компанијата, вели дека семејните сопственици се „отворени за промени“. Таа нагласува дека младите луѓе се заинтересирани за занаетчиски вештини и за одржливоста на производството близу до дома, поради што компанијата не се соочува со тешкотии при привлекување нови работници. За да ги задржи, фирмата реновирала станови на локацијата за евтин сместување, а нуди и бенефиции како часови по пилатес и клуб за трчање.

Сепак, фабриката брза да ги обучи помладите работници, бидејќи највештите вработени се приближуваат до пензиска возраст, а чиракувањето може да трае до две години. Во производниот тим од 230 луѓе работи и Тина, која со 38 години искуство со големи ножици и прецизност ги крои вратните линии на плетените производи. Работниците заедно произведуваат 4.500 артикли неделно, не само под името „Џон Смедли“ туку и по договор за врвни брендови како Ланвин, Маргарет Хауел и Дакс.

Посветеноста на занаетчиските вештини е дел од основачката филозофија што го заштитила „Џон Смедли“ кога други британски брендови исчезнале. Компанијата е во сопственост на околу 65 членови на основачкото семејство, а со неа претседава Ијан Меклин, потомок на Џон Смедли во осма генерација. Борбата за опстанок е самофинансирана, а според зборовите на Мекгваер-Дули, семејството не сака да го поддржи преместувањето на производството во странство заради поевтино работење.