Дизелот на историски максимум, но фјучерсите сигнализираат можно олеснување

Референтната цена на дизелот во САД повторно постави рекорд. Министерството за енергетика и Агенцијата за енергетски информации (DOE/EIA) објавија деветто поскапување во 11 недели на референтната цена што се користи за повеќето доплати за гориво. Цената порасна за 24,4 центи за галон, на 6,529 долари за галон, со важност од понеделник, но објавена во вторник. Тоа е уште еден историски максимум. Откако поскапувањето започна со објавена цена од 4,578 долари за галон на 6 јули, цената е зголемена за зачудувачки 1,951 долар за галон.

Но фјучерсниот пазар за дизел направи остар пресврт. Ултра нискосулфурниот дизел (ULSD) на стоковата берза CME, кој е почетна точка за процесот на формирање на цената што на крајот завршува на пумпата, кон крајот на минатата недела сигнализираше можно завршување — барем засега — на непрекинатиот раст на цените на дизелот.

Рекордното високо порамнување на ултра нискосулфурниот дизел се случи во вторник, на 15 септември, кога тој се порамни на 5,262 долари за галон. Оттогаш падна за 37,25 центи за галон, до понеделничкото порамнување од 4,8895 долари за галон. Но и таа бројка е сè уште околу 40 центи за галон повисока од порамнувањето еден месец претходно. Падот продолжи и во вторник: околу 9:25 часот ULSD беше понизок за 9,56 центи за галон, односно 1,96 отсто, на 4,7939 долари. Тоа е речиси 47 центи за галон помалку од рекордот од 15 септември.

Цените се движеа надолу по извештаите дека Саудиска Арабија напредува во преработката на својот источно-западен нафтовод што го носи нафтата до пристаништето Јанбу на Црвеното Море за извоз, каде може да ја избегне Ормускиот теснец. Падот на фјучерсите на дизелот, заедно со истовремениот пад на фјучерсите на суровата нафта и бензинот во последните денови, особено во понеделник, се чини дека се случи и поради американските проценки за количината нафта и течен природен гас што излегуваат од Ормускиот теснец, како и поради шпекулациите дека претседателот Трамп би можел да се сретне со својот ирански колега на Генералното собрание на ОН во Њујорк оваа недела.

„Фокусот се префрли кон подобрување на тековите на нафта и течен природен гас низ Ормуз и можноста за дипломатски напредок на маргините на Генералното собрание на ОН во Њујорк“, изјави Арне Ломан Расмусен, главен аналитичар во A/S Global Risk Management, според извештај на Bloomberg. „Најголемиот притисок врз суровата нафта можеби попушта.

Целата оваа конфузија ги натера стоковите аналитичари на J. P. Morgan минатата недела да дадат изненадувачка исповед: и тие не знаат што се случува. „За првпат од почетокот на иранскиот конфликт, немаме основно сценарио“, напиша тимот за стокови истражувања во извештај објавен во четвртокот. „Едноставно не знаеме како да ја моделираме завршницата.

Во извештајот се наведува дека тие влегле во иранската војна мислејќи дека постојат неколку „економски црвени линии“ што администрацијата на Трамп нема да дозволи да бидат преминати: 100 долари за барел „брент“, бензин близу 5 долари за галон или принос од 5 отсто на десетгодишните американски државни обврзници. Во зависност од дефиницијата за „близу“, сите тие работи веќе се случија. Просечната дневна малопродажна цена на бензинот според AAA во вторник изнесуваше 4,4750 долари за галон.

Со таква несигурност изразена дури и од експерти за пазарите, се раѓаат убедувања и предлози што мирисаат на очај. Еден предлог што се провлекува е САД да го запре целиот извоз на дизел за да им помогне на американските потрошувачи. Тоа го поддржа гувернерот на Луизијана, Џеф Ландри, во неодамнешно интервју за CNBC.

Аргументот за забрана на извозот е едноставен: американскиот извоз на ULSD минатата година просечно изнесуваше 1,267 милиони барели дневно, но откако започна иранската војна, тој порасна на 1,566 милиони барели дневно. Ако таа понуда остане во САД, според теоријата, тоа може да изврши притисок врз цените таму.

Гарет Голдинг, енергетски експерт од Далас Фед, на X ја изложи аргументацијата против таква забрана. Забраната за извоз би ставила дополнителни количества на пазарот, но тоа главно би било во Заливскиот брег. Токму рафинерискиот сектор во тој дел од земјата ги обезбедува вишокот барели што се извезуваат, напиша Голдинг. Тоа ќе изврши притисок врз цените, но само во регионот на Заливскиот брег. Западниот брег особено не би добил олеснување од забраната, ниту пак Североистокот. „Со тоа што американските извозни количества излегуваат од глобалниот пазар, глобалниот баланс на дизел и дестилати се затегнува“, напиша Голдинг. „Тоа веднаш предизвикува раст на тие цени и ќе се врати како бумеранг врз делови од земјата што. . .