Дигитални актери во Холивуд: Дали вештачката интелигенција е подготвена да им парира на вистинските ѕвезди?

Во трејлерот за новиот вестерн „As Deep as the Grave“ се појавува лик што изгледа како младиот Вал Килмер — не сосема мртов, не сосема жив — и ја изговара провокативната реченица: „Не плашете се од мртвите — и не плашете се од мене.“ Станува збор за верзија на починатиот актер создадена со вештачка интелигенција, одобрена од неговото семејство, но која предизвика бура контроверзии околу тоа дали ваквата технологија може да ги направи вистинските актери непотребни. Режисерот Корт Ворхис знаел точно што прави, но според изданието, самиот изглед на ликот делува како роботска верзија на триесетгодишниот Килмер испратена во американската дивина од 1920-тите — вкочанет и без препознатливиот глас и харизма.

Минатата година премиерата на вештачката „старлета“ Тили Норвуд предизвика отпор кај многумина. По нејзиното појавување во воведна „комедија“, актерката Емили Блант ја опиша како „навистина, навистина страшна“, што ја нагласува длабочината на чувствата околу идејата синтетички изведувачи да ги заменат вистинските. Чувството на технолошки наметнат проект што никој не го побарал дополнително се засили со најавата дека оваа вештачка ѕвезда наскоро ќе се појави во игран филм „Misaligned“.

Тим Вебер, главен креативен директор во британската компанија за визуелни ефекти Framestore, е скептичен дека целосно генерирани актери некогаш ќе ја доловат сложеноста на нашиот внатрешен живот. „Моделите на вештачка интелигенција се обучени на површината на нештата — пикселите на интернет-сликите, ако се работи за модели за слики. Да се стигне до ниво на човечка изведба, каде што има вистинска емоција, е многу подалеку“, вели тој. Според него, вештачкото глумење што ја струже надворешната текстура на минатите изведби е спротивно на методското глумење, чии следбеници ја ископуваат својата внатрешна психа во потрага по автентичност.

Сепак, вештачкото глумење несомнено станува сè пореално. Компанијата Higgsfield AI неодамна тврдеше дека ја „елиминирала“ долината на необичноста — ефектот на лажна сличност што ги мачеше дури и софистицираните CGI реинкарнации.

Според Адил Алимжанов, раководител за содржини во Higgsfield, оваа нова граница е ослободувачка за уметниците и ги скратува макотрпните холивудски продукции. „Не можеме да се бориме против новите алатки само затоа што тие ги трансформираат индустриите. Ако направиме паралела со појавата на автомобилите, ако се боревме против тоа, сите денес ќе јававме коњи“, вели 23-годишникот, кој го искористил сопственото лице за протагонистот во „Hell Grind“. Двата филма, достапни само онлајн, всушност се продолжени реклами за алатките на компанијата, но покажуваат забрзан напредок: додека во „Hell Grind“ ликовите можат да прикажат само една емоција на 15 секунди, „The Cully Hill Boys“ е далеку попривлечен, со доволно уверлив дијалог и комичен тајминг за да се оцени како навистина смешен.