CAPE-показателот на највисоко ниво од 1999 година: што вели историјата за она што следи

Американскиот берзански пазар годинава помина низ невообичаено бурни движења. По тесно избегната корекција на почетокот од годината, индексот S&P 500 е зголемен за 20 отсто од своето најниско ниво во март. Индустрискиот просек Дау Џонс и технолошкиот индекс Насдак Композит паднаа во целосна корекција, што значи пад од 20 отсто или повеќе, но сега се зголемени за 16 отсто, односно 26 отсто. Сите три индекси се само неколку процентни поени под своите историски максимуми, што дел од инвеститорите ги прави нервозни.

Клучен показател на пазарот достигна ниво видено само еднаш претходно — за време на интернет-балонот. Станува збор за CAPE-показателот, или циклично прилагоден однос цена-заработка. Тој се пресметува со делење на цената на S&P 500 со неговата заработка, просечно земена во период од 10 години и прилагодена за инфлацијата. Последните два елементи се важни бидејќи обичниот однос цена-заработка може да биде нарушен од една исклучително добра или лоша година, додека десетгодишниот просек го отстранува тој шум, а прилагодувањето за инфлацијата овозможува споредба со минатото.

Апсолутниот рекорд на CAPE-показателот е поставен во декември 1999 година, три месеци пред пазарот да го достигне врвот и пред да заврши интернет-биковиот пазар, по што S&P 500 загуби речиси половина од својата вредност. Денешната вредност на CAPE изнесува 40,6, што е мал пад од 41,1 минатиот месец. Освен во интернет-ерата, CAPE никогаш не бил толку висок, а неговиот долгорочен просек е само 17,4.

Сепак, високиот CAPE-показател не значи дека неизбежно следи крах. Нема кристална топка во инвестирањето, а пазарот може да остане високо вреднуван многу долго време. Инвеститор кој премногу се потпрел на CAPE за време на интернет-ерата би продал години пред пазарот да се сврти надолу и би ги пропуштил годините на неверојатен раст.

Затоа инвеститорите не треба да се фокусираат на предвидување на точниот момент на крахот, туку на тоа нивните портфолија да се состојат од бизниси во кои веруваат на долг рок — вистински бизниси што создаваат готовина, чии цени на акциите не се засноваат на она што компаниите можеби ќе го направат за една деценија ако сè оди совршено, туку на она што го прават годинава. Доколку некоја акција бара беспрекорен раст и евтино финансирање за да ја оправда својата цена, тоа треба да предизвика воздржаност.

Останувањето инвестиран на долг рок се исплати. Од својот врв на 24 март 2000 година до 10 септември 2026 година, S&P 500 пораснал за приближно 397 отсто. Насдак Композит, составен од многу технолошки компании што беа најтешко погодени, се искачил повеќе од петкратно од својот врв на 10 март 2000 година. Хипотетичка инвестиција од 1.000 долари што го следи индексот S&P 500 сега би вредела приближно 4.970 долари, а истиот износ што го следи Насдак Композит би вредел околу 5.170 долари — и тоа без додавање ниту еден цент во меѓувреме. Тоа не значи дека крахот е безболен, туку потсетува дека, ако гледаме кон историјата, дури и инвеститорите со најлош можен тајминг можат да заработат многу со доволно трпение и време.