Британските водоводни компании заработиле над 340 милиони фунти од индустриска отпадна вода што пречистителните станици не можат целосно да ја исчистат

Водоводните компании во Обединетото Кралство оствариле приходи од над 340 милиони фунти минатата година со примање милијарди литри индустриска и комерцијална отпадна вода во пречистителни станици што, според експертите, не се проектирани да отстранат повеќето хемикалии. Загадувачите што преживуваат преработката завршуваат во реките, езерата и морињата како „пречистен отпад“, додека оние заробени во отпадната тиња се разнесуваат по земјоделско земјиште како ѓубриво.

Според законот, водоводните компании се должни да примаат индустриска отпадна вода и издаваат дозволи наречени „согласности за технолошки отпад“, кои им овозможуваат на бизнисите да ја испраќаат водата во пречистителни станици. Сепак, ниту еден независен регулатор не го надгледува овој процес и не постои централен регистар. Затоа Watershed Investigations, The Guardian и кампањската група River Action составиле база на податоци од 26.000 согласности, што дава прва национална слика за системот.

Дозволите ги издаваат и спроведуваат самите водоводни компании, без директна улога на еколошките регулатори. Еден индустриски експерт го опишал системот како „црна кутија“. Повеќето пречистителни станици имаат само биолошка преработка, која не е наменета за отстранување индустриски хемикалии, меѓу кои и средства за забавување на пламен, PFAS, растворувачи и фармацевтски производи. Некои дозволи во базата содржат хемикалии како цијанид, хром, кадмиум и жива.

United Utilities остварила најголем приход од индустриски отпад минатата година, 61,6 милиони фунти, по што следи Yorkshire Water со 48,8 милиони фунти. Thames Water има најголем обем на дозволена индустриска отпадна вода, 113 милијарди литри, по што следат United Utilities со 105 милијарди и Severn Trent Water со 79 милијарди литри. Приходите од примање индустриска и комерцијална отпадна вода во секторот нагло пораснале во пет години, а кај Anglian Water за 62 отсто.

Индустрискиот експерт смета дека водоводните компании имаат „финансиски поттик да примат далеку повеќе токсичен материјал отколку што треба“, а режимот на дозволи е многу стар и не е соодветен за целта. Претставник на Агенцијата за животна средина изјавил дека филтратот од депонии е нивна „најголема грижа“ поради штетниот хемиски коктел што може да го содржи.