Британските водоводни компании лани заработиле над 340 милиони фунти од прифаќање индустриски отпадни води

Компаниите за водоснабдување и управување со отпадни води во Велика Британија минатата година остварија приход поголем од 340 милиони фунти со испуштање милијарди литри индустриски и комерцијални отпадни води во постројките за пречистување на канализацијата, покажа истражување кое го пренесе весникот „Гардијан“.

Според истражувањето, во постројките за пречистување на канализацијата годишно доспеваат и до 608 милијарди литри индустриски отпадни води од локации како што се термоелектрани, фармацевтски компании, фабрики за храна, болници, кланици и постројки за третман на отпад. Стручњаците предупредуваат дека тие постројки не се проектирани за отстранување на повеќето хемикалии, поради што загадувачките материи доспеваат во реките, морињата и земјоделското земјиште.

Според законот, компаниите за води во Англија се должни да ги прифаќаат индустриските отпадни води и да издаваат дозволи, познати како „согласност за испуштање индустриски отпадни води“, кои им овозможуваат на претпријатијата тој отпад да го испраќаат во постројките за пречистување, иако самите компании имаат право да ги одбијат таквите барања. Сепак, не постои независно регулаторно тело кое го надгледува овој процес, ниту централен регистар, па организацијата „Вотершед инвестигејшнс“ (Watershed Investigations), весникот „Гардијан“ и активистичката група „Ривер екшн“ (River Action) спроведоа истражување за овој проблем.

Истражувањето покажа дека самите компании за води издаваат дозволи и спроведуваат контрола на нивното почитување, додека надлежните органи за заштита на животната средина немаат никаква директна улога во тој процес. Како што се наведува, повеќето постројки за пречистување на канализацијата поседуваат само системи за биолошки третман, кои не се предвидени за отстранување на индустриски хемикалии.

Загадувачките материи кои ќе го преживеат процесот на пречистување се испуштаат во реките, езерата и морињата како „пречистена отпадна вода“, додека оние задржани во канализациската тиња се користат како ѓубриво на земјоделското земјиште. Овој отпад исто така придонесува за преоптоварување на канализациските мрежи, што доведува до излевање на сурова канализација.

Ваквата состојба предизвика гнев кај јавноста, протести на граѓаните и барања за национализација на индустријата, со цел профитот повторно да се вложува во унапредување на системот.