Британските модни компании бараат униформите на NHS и Министерството за одбрана да се шијат дома

Лондонската недела на модата е само неколку дена далеку, но една индустриска организација го сврте вниманието кон облека што е малку помалку достојна за модна писта – униформите што ги носат британските одбранбени сили и вработените во NHS. Како што објави The Guardian, тинк-тенкот Fashion Roundtable в среда попладне ќе достави писмо до Даунинг стрит 10 со кое го повикува Енди Бурнам да се заложи за производство на овие униформи во Обединетото Кралство.

Писмото го потпишале повеќе од 1.200 луѓе, меѓу кои авантуристот Бен Фогл и Патрик Грант од The British Sewing Bee. Организацијата наведува дека јавните набавки од ваков вид би можеле да бидат од клучно значење за зачувување на британската производствена индустрија. „Најголемата алатка што ја имаме за поддршка на задржувањето вештини, инклузивниот раст и регионалната отпорност е доделувањето договори за јавни набавки на текстилни производи на добавувачи кои произведуваат дома во Обединетото Кралство“, соопшти тинк-тенкот.

Според проценка на економист од Fashion Roundtable, NHS и Министерството за одбрана годишно трошат околу 120 милиони фунти на униформи, од кои 55 отсто во моментов се произведуваат во странство. Како споредба се наведува случајот со Шкотска, која во 2021 година инвестирала 102,7 милиони фунти во лична заштитна опрема и произвела 88 отсто од неа дома, што генерирало 66,7 милиони фунти дополнителна економска вредност и 1.400 работни места. Истовремено, истрагата за Ковид заклучила дека речиси 10 милијарди фунти јавни пари биле потрошени залудно поради погрешниот начин на набавка на лична заштитна опрема, чиј голем дел бил произведен во Кина.

Кејт Хилс, основач на производствената организација Make It British, смета дека ваквите договори би им дале на производителите простор за дишење. „Ваквите договори би им дале самодоверба на производителите да вработат повеќе луѓе, да гледаат долгорочно наместо да чувствуваат дека преживуваат од ден на ден“, изјави таа. Како пример се наведуваат САД, каде договорите за воени униформи по закон ги изработуваат домашни компании благодарение на амандманот Бери од 1941 година. Во 2025 година пазарот за оваа индустрија достигнал 1,62 милијарди долари, односно 1,19 милијарди фунти.

Патрик Грант, кој во 2015 година инвестирал во воениот производител Cookson & Clegg со седиште во Блекбурн, се согласува дека ваквото законодавство би било поттик. „Производството бара стабилен бизнис со добра видливост и долгорочна побарувачка“, рече тој, додавајќи дека токму тоа може да го обезбедат јавните набавки. Тој вели дека „апсолутно“ би сакал да се пријави на ваквите тендери, но и дека процесот е „неостварливо комплициран“ освен ако не сте операција со 20.000 вработени и огромен административен оддел. Загриженост е изразена и поради тоа што дел од воените униформи се изработуваат во Кина. Во јули Ијан Данкан Смит тоа го нарече безбедносен проблем, изјавувајќи за The Telegraph дека е „рамнозначно на тоа нашите униформи да ги изработува нацистичка Германија во 1930-тите“.