Брисел ја прогласи Албанија за успешна приказна, но улицата покажа поинаква слика

Одлуката на Брисел да ја одвои Албанија од Македонија на патот кон Европската Унија беше претставена како триумф на европските критериуми, но реалноста набрзо покажа дека корупцијата, незадоволството и институционалните слабости не исчезнуваат само затоа што некој решил да ги стави во втор план во европски извештај. Државата што беше претставувана како доказ дека критериумите функционираат денес протестира токму поради прашањата за кои во Брисел се тврдеше дека се надминати, пишува во анализата објавена во печатеното издание.

Според текстот, тешко е да се избегне заклучокот дека Брисел направи сериозна политичка и стратешка грешка. Наместо реално да ги процени состојбите, европската бирократија повторно се обиде да создаде приказна што добро звучи на хартија, наместо да ја следи реалноста и да ја моделира според сопствените потреби. Особено затоа што Македонија со години слуша една иста лекција: дека Европската Унија никогаш не отстапува од критериумите, дека нема кратенки, нема привилегирани и нема политички фаворити и дека секој чекор мора да биде заслужен.

Анализата потсетува на стара анегдота за учител што требало да оцени двајца ученици. Едниот не го знаел материјалот, но учителот однапред решил дека тој е одличен ученик, додека другиот го знаел целиот предмет, но му нашле забелешка за ракописот. На крајот првиот добил петка, а вториот останал на поправен. Кога родителите прашале како е можно тоа, учителот одговорил: „Не гледаме ние што знаат учениците, туку каква порака сакаме да испратиме“. Така, според текстот, и Брисел ја третираше Албанија — ја прогласи за подготвена приказна за успех, а потоа улицата потсети дека корупцијата, незадоволството и институционалните слабости не исчезнуваат само затоа што некој решил да ги стави во втор план во европски извештај.

Кога Европската комисија и бриселската бирократија решија да ја одвојат Албанија од Македонија на патот кон Европската Унија, тоа беше претставено како триумф на европските критериуми. Албанија, како што се објаснуваше, ги завршила домашните задачи, додека Македонија останала заглавена поради билатерални спорови и политички блокади. Така звучеше европската приказна, но реалноста повторно се покажа како лоша вест за удобните бриселски процени, се наведува во анализата.

Денес иронијата е очигледна: државата што беше претставувана како доказ дека критериумите функционираат протестира токму поради прашањата за кои се тврдеше дека се надминати. Текстот заклучува дека Брисел ја прогласи Албанија за подготвена приказна за успех, а потоа улицата потсети дека корупцијата, незадоволството и институционалните слабости не исчезнуваат само затоа што некој решил да ги стави во втор план во европски извештај.