Богатите жители на Џерси под лупа: дебата за нивниот придонес кон економијата на островот

Повеќе од 260 претставници на бизнис-секторот, финансиите и правото се состанаа на заеднички ручек во организација на Стопанската комора на Џерси за да разговараат за улогата што ја имаат богатите жители во економијата на островот. Настанот се одржа во услови на отворена дебата за тоа колку всушност вреди програмата за престој на лица со висока нето-вредност, која на висококвалификувани и економски активни поединци им доделува статус на резидент на Џерси.

Според податоците изнесени на средбата, околу 260 семејства во моментов живеат на островот откако се преселиле преку оваа програма. Мери О'Киф, која раководи со агенција за помош при преселба на богати резиденти, оцени дека овие лица се „исклучително важни“ за островот и дека придонесуваат значително и за економијата и за филантропските иницијативи. Таа посочи дека просторијата била исполнета со приватни банкари, даночни сметководители, правници и други професионалци кои работат со лица со висока нето-вредност.

Даночниот третман на оваа категорија жители е во центарот на расправата. Тие плаќаат данок од 20 отсто на првите 1,25 милиони фунти од светскиот приход, а потоа само 1 отсто на секој приход над таа сума. Гери Бел, даночен советник на богати резиденти, предупреди дека евентуалното зголемување на данокот за богатите би значело загуба на овие жители. Според него, доколку приходот над 1,25 милиони фунти се оданочува со 20 отсто наместо со 1 отсто, бројот на нови богати резиденти би се намалил драматично — од околу 18 или 19 годишно на само еден или двајца.

Бел додаде дека Џерси веќе се натпреварува со други јурисдикции како Дубаи и Монако, каде данокот е нула, и дека островот е меѓу најскапите јурисдикции. Тој смета дека со повисоко оданочување би се жртвувале директните приходи од данок на доход, таксата за пренос на недвижности, вработувањето и данокот на додадена вредност.

Од друга страна, Џон Кристенсен, поранешен економски советник на владата на Џерси во 1980-тите и 1990-тите, го критикуваше програмот. Тој го опиша данокот што го плаќаат богатите резиденти како „ситничав, искрено кажано“, и оцени дека програмата е разединувачка во вака нееднаква островска заедница. Според него, придонесот на овие лица кон економијата надвор од минималниот данок се сведува на градежни работи и изградба на куќи со несоодветна големина.