Битката „мнозинството против парите“: Демократите пред изборот меѓу милијардерите и гласачите

Ако Демократската партија сака да го задржи „синиот бран“ до 2028 година, ќе мора отворено да се соочи со милијардерската класа. Тоа е главната порака на Наоми Клајн, колумнистка на „Гардијан“ и авторка на книгата „Фашизам на крајот на времето“, во најновата колумна од серијата „Како победуваме“.

Како илустрација на новите политички линии, Клајн ја наведува Тексас. Само два дена по нејзината убедлива победа на изборите за гувернер, новоизбраната гувернерка Џина Хинохоса им соопштила на новинарите дека веќе побарала од одделението за паркови и дивина да го замрзне предлогот за продажба на 1.300 акри (525 хектари) државен парк на компанијата SpaceX, сè додека таа не положи заклетва. Одделението ја прифатило нејзината молба.

Станува збор за државниот парк Бока Чика, кој се наоѓа веднаш до Старбејс, ракетната база и компаниското гратче на Илон Маск. Плажите и заштитените површини на паркот, кои се засолниште за крајбрежни птици и морски желки, според Клајн, се идеална локација за проширување на SpaceX. „Станува збор за нашите плажи. Продажбата на нашата плажа на Илон Маск е нешто што е речиси незамисливо“, изјавила Хинохоса за Си-ен-ен, додавајќи дека плажите се заштитени со тексаскиот устав како слободни и отворени за граѓаните на Тексас.

Клајн потсетува дека Хинохоса и новоизбраниот сенатор Џејмс Таларико ги обликувале своите кампањи како битка на „мнозинството против парите“ — вертикална борба меѓу огромното мнозинство Тексашани и сè посконцентрираното богатство на врвот. Таларико, како што наведува авторката, порачал дека Маск сака нивна земја, нивна вода, нивни даночни долари и свој личен сенатор на САД. Најбогатиот човек во светот не го добил ниту својот сенатор, ниту својот гувернер, што го покажува и судирот околу паркот Бока Чика.

Според Клајн, она што Маск го постигнал е Америка поларизирана околу нова политичка оска. На едната страна се ултрабогатите технолошки олигарси, чие богатство е врзано за соништата за спојување со машини и станување меѓупланетарна цивилизација, без оглед на цената за планетата. На другата страна се обичните луѓе, со човечки потреби за чист воздух, свежа вода и здравствена заштита, кои сè почесто се натпреваруваат за овие основни работи со огромните дата-центри и ракетни лансери. Олигарсите, забележува таа, немаат лојалност кон нациите, државите и градовите што им помогнале да го зголемат богатството — оттука и заканите на Маск дека ќе го напушти Тексас, како што претходно ги напушти Калифорнија и Канада.

За разлика од нив, масите луѓе, без оглед на политичката ориентација, се врзани за местата каде што живеат — за градовите, јавните површини и за единствената планета погодна за човечки живот. Клајн и соавторката Астра Тејлор овие судири ги нарекуваат борби меѓу „оние што заминуваат и оние што остануваат“.