Американските купувачи: сè помалку производи за сè повеќе пари

Додека водеше кампања за реизбор во 2024 година, Доналд Трамп застана пред маса полна со намирници – вреќи брашно, пакети јајца, масло за готвење – и им вети на гласачите дека ќе ги намали цените на намирниците „уште од првиот ден“ од неговиот втор мандат во Белата куќа. Повеќе од две години подоцна, американските потрошувачи сè уште не ги чувствуваат пониските цени. Напротив, поради проблеми во синџирот на снабдување, препукувања околу царините, војните во Украина и Иран, драстичните намалувања на бенефициите од програмата Snap и климатската криза, повеќе од половина Американци велат дека тешко си дозволуваат намирници.

Петмина читатели на „Гардијан“ откриваат колку трошат за храна месечно и какви промени морале да направат поради растот на цените. Ерин Хачинс, 44-годишна жителка на Мејн, е невработена, со годишен приход од 15.600 долари и живее сама. Дури 75 отсто од нејзиниот месечен буџет оди за храна. За намирници троши околу 300 долари, а поради попреченост и неможност да вози, мора да нарачува онлајн, што значи повисоки цени и дополнителни трошоци. Откако Instacart престана да нуди бесплатна достава, нарачува од Whole Foods, кој е толку далеку што расипливите производи често се расипуваат пред да стигнат. Поранешните 200 долари месечни бенефиции од Snap биле одземени минатата година и никогаш не ги вратила. Се труди да јаде што помалку: протеинска чоколада наутро, пуканки и мешани јаткасти плодови за ручек и целосен оброк за вечера. За јадење надвор троши 30 долари месечно.

Франсес Сабахиве работи во лабораторија, со годишен приход од 123.000 долари и домаќинство од двајца возрасни и пет деца. За намирници троши околу 1.200 долари, претежно преку нарачки за подигање од Walmart, Aldi и Sam’s Club. Семејството повеќе не купува толку говедско месо поради високите цени и сега главно јаде пилешко и мисиркино. Децата повеќе не добиваат брендирани чипсови, изборот на ужинки е намален на неколку опции, а семејството престанало да купува органски зеленчук. За јадење надвор трошат меѓу 300 и 400 долари месечно. „Почнува да се чувствува малку неодговорно и тоа го мразам – се чувствувам неодговорно што купувам храна за моето семејство? Но сметката за струја сега е повисока од кога било, хипотеката порасна за дополнителни 350 долари месечно и каде и да се свртам, има само сè повеќе и повеќе пари“, вели таа.

Би Хендерсон, 27-годишна договорна работничка од Канзас, живее во домаќинство од тројца возрасни со годишен приход од 100.000 долари. За храна троши 34 отсто од месечниот буџет, односно меѓу 500 и 600 долари за намирници. Семејството се обидува да намали трошоците, па оди во продавница еднаш неделно и наизменично избира меѓу Aldi и Walmart. „Нема шанси да си дозволиме Kroger, Target или Whole Foods“, вели таа. Нејзината сестра, која има Arfid, сама ги избира своите производи и добива дополнителен неделен буџет од 35 долари, а користи и студентската кујна за храна.